Tag Archives: เรื่องเล่าlol

สัจพจน์

แม่น้ำสายนี้นำพาความจำมาจากโลกที่ตายไปแล้ว เราสงสัยว่ามีเพียงแต่เราผู้เดียวหรือไม่ซึ่งสามารถใส่ความทรงจำพวกนั้นเจอ
ที่อีกฟากหนึ่งของสายน้ำ ผ่านองมองเห็นกลุ่มเถาวัลย์ที่บิดาเราปลูกไว้ มันเลื้อยปกคลุมไปทั่วเพื่อคุ้มครองปกป้องอิกซ์ทัลแล้วก็ชาวอิกซ์ทัลซึ่งเป็นบิดาลุ่มท้ายที่สุดของรูนเทอร์ร่า ใบไม้และก็กิ่งแขวนเกะกะทั้งยังรอบๆต้นน้ำรวมทั้งปลายน้ำรวมทั้งลับตาหายไปท่ามกลางความมืดดำถูกจุดที่แสงอรุณส่องไปไม่ถึง ครั้งใดก็ตามมา เราคิดสงสัยว่าความมืดนั้นซุกซ่อนอสรพิษหรือเสือจากัวร์ หรืออันตรายอื่นใดไว้ไหม แม่ของเราเป็นนายพรานรวมทั้งล่าสัตว์พวกนี้มาเป็นของกินแล้วก็คุ้มครองปกป้องหมู่บ้านเซมยกลของพวกเรา คุณพ่อกับคุณแม่คาดหวังให้เราดำเนินรอยตามพวกเขา และก็เติบโตเป็นนักปลูกเอไลยาหรือไม่ก็นายพรานหญิงเอไลยา
[NPC5]
เรามิได้เลือกทางใดแบบนั้นเลย แต่ว่าสิ่งที่ได้ทำความเข้าใจจากทั้งคู่สาขาอาชีพนั้นประสานกันเป็นทางใหม่ของเรา
เราถอดเสื้อคลุมแล้วก็พันเกลียวไหมโปร่งแสงของเชือกวินด์คอร์ดไว้ทบหนึ่งรอบมือแต่ละข้าง หลักสัจพจน์ที่ได้เรียนมาตลอดเวลา 23 ปีถูกปลูกฝังอยู่ในระบบความนึกคิดของเรา เราจ้องดูสมาธิไปที่เชือกแล้วก็ปลดปล่อยพลังธาตุออกไปตามหลักทฤษฎีพวกนั้น วิชาที่ได้เล่าเรียนช่วยทำให้สร้างอำนาจควบคุม ความรู้ความเข้าใจและก็สติปัญญาให้แก่เรา แม้กระนั้นถ้าหากไม่มีเชือกเส้นนี้ ความสามารถของเราก็ไม่ได้ต่างอะไรจากชาวอิกซ์ทัลผู้อื่นอะไร

สล็อตออนไลน์

เราก้าวลงไปในแม่น้ำ เท้าเปลือยย่ำไปบนผืนโคลนกระทั่งจวบจนกระทั่งถึงรอบๆที่น้ำขึ้นมาสูงท่วมเอว เราใช้เท้าคลำหารากไม้ใต้น้ำที่ใช้เป็นเครื่องขังจุดหมายของเรา เมื่อเจอแล้ว เราก็เริ่มใช้เชือกเส้นนั้น

เรายกมือทั้งสองข้างขึ้นและก็เลาะไล่ไปตามหลักสัจพจน์ที่ 5 ซึ่งอยู่ในความจำพร้อมสลัดเชือกฟาดดังแปรงพู่กันที่ตวัดวาดลงบนผืนผ้าใบ แผ่นน้ำป่วนปั่นในเวลาที่ฟองอากาศลูกหนึ่งที่ครอบเราไว้เบาๆขยายใหญ่และก็แหวกเจาะผิวลึกลงไปถึงตูดแม่น้ำ สายน้ำที่ไหลผ่านดันปะทะต่อต้านกระแสพลังอันมิได้มีเหตุมาจากธรรมชาติ แต่ฟองอากาศที่เราเสกทำขึ้นมานั้นสามารถยับยั้งสายน้ำได้อยู่ รอบๆตูดแม่น้ำมีทั้งยังโคลน หินและก็รากไม้ที่งอ ซากของใช้ของสอยกระจัดกระจายระกะ เป็นวัตถุที่มาจากที่ใดสักที่ซึ่งอยู่นอกอิกซ์ทัล วัตถุโบราณพวกนี้เป็นเพียงแค่อย่างเดียวที่คงเหลืออยู่มาจากโลกที่ล่มสลาย

อารยธรรมกลุ่มนี้น่าจะเจริญรุ่งเรืองในระดับที่น่าอัศจรรย์ใจไม่น้อยเลย บ่อยที่ค้นพบว่าผลงานหัตถศิลป์จากอารยธรรมพวกนี้อยู่ในภาวะที่ยุคสมัยหรือสายน้ำไม่บางทีอาจทำอะไรมันได้ สิ่งที่เจอในวันนี้ก็เช่นเดียวกัน บางอย่างที่เป็นสีเงินและก็ส่องประกายยามจำเป็นต้องแดดอ่อนๆสมาธิอันฝักใฝ่ของเราเปลี่ยนแปลงเป็นความเริงโลดใจเมื่อได้มองเห็นมัน เรายิ้มแล้วก็นั่งในท่านั่งขัดสมาธิบนพื้นโคลนใกล้ๆรากไม้ เราลงมือขุดและก็เจอขวานด้ามสั้นที่ผลิตขึ้นจากเหล็กชิ้นเดียว มันช่างสวย

เราเห็นภาพการต่อสู้ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อหลายพันปีกลาย นักรบผู้กล้าหาญยืนหยัดต่อสู้กับเหล่าปีศาจร้ายที่ล้างผลาญรูนเทอร์ร่า เรารู้สึกตื้นตันใจที่ได้มีที่ระลึกนึกถึงนึกถึงเรื่องเศร้าที่การต่อสู้อันน่าเชิดชูนั้น เราขยับไปด้านหน้าแล้วก็ใช้นิ้วคุ้ยโคลนถ้าเกิดล่องทรัพย์สมบัติที่กันน้ำได้ของเรา

jumboslot

เราพบมันรวมทั้งสัมผัสสลัก การขยับสลักของกล่องจำต้องใช้ความชำนิชำนาญในสัจพจน์ระดับสูง เป็นการคุ้มครองป้องกันไว้ก่อนหากว่ามีคนไหนมาพบเราเข้า กล่องใบนี้เต็มไปด้วยของสารพันที่เรามีความรู้สึกว่ามีค่าแก่การเก็บ—รวมทั้งหลบซ่อน—ตลอดหลายปีล่วงมาแล้ว เมื่อได้เป็นยุยงนทัล เราจะนำทรัพย์สมบัติพวกนี้ไปที่อิกซาโอคานเพื่อขึ้นบัญชีไว้กับนักประวัติศาสตร์แล้วก็แบ่งปันกับผู้รู้ผู้อื่นไม่วาซิมซึ่งเป็นคุณครูที่เราสรรเสริญแล้วก็ยอดเยี่ยมในนักธาตุพลังธรรมชาติระดับแนวหน้าของอิกซ์ทัลมักต่อว่าเราอยู่เสมอๆเรื่องที่มัวแต่ไปพอใจที่นาเซียนาหรือโลกอันไกลมาก เราก็เลยเก็บความลับพวกนี้ไว้กับตนเองก่อน ข้าวางขวานไว้ด้านข้างหมวกเกราะที่ทำมาจากโลหะบรอนซ์ก่อนที่จะสลัดข้อมือปิดกล่องใบนั้น

แล้วก็เราก็ใจหาย

เชือกวินด์คอร์ดของเราหายไปแล้ว
เราไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ได้ เราลงสลักร้อยกรองด้วยตัวเองโดยไม่รู้สึกตัว มีเพียงแต่ยุยงนทัลแค่นั้นซึ่งสามารถ—ที่จะคู่ควรทำแบบนั้นได้ เราคุ้ยแหวกผืนโคลนเพื่อหามัน แม้กระนั้นก็ไม่เกิดผล ความหวาด ตื่นเต้นดีใจ และก็หวาดหวั่นตีกันให้ยุ่งอยู่ในใจเรา แล้วก็แล้วเราก็มองเห็นว่าสายน้ำยังคงแยกออกมาจากกัน เราเป็นคนที่ควบคุม

เครดิตฟรี

เราหันไปทางกำแพงเถาวัลย์ซึ่งเป็นแถวกันชายแดนของอิกซ์ทัล ความนึกคิดแผลงๆผุดขึ้นมาในใจ หากเราใช้กระแสพลังที่ผลิตขึ้นเป็นเกราะคุ้มกายรวมทั้งท่องตรวจสอบดินแดนที่ไม่มีสิ่งมีชีวิต แม้กระนั้นมีคำตอบเยอะแยะรออยู่ล่ะ

เราเดินไปได้เพียงแต่สองก้าว รวมทั้งมีสายน้ำพวยพุ่งขึ้นในอากาศพร้อมเสียงสนั่นหวั่นไหวเหมือนกับฟ้าขู่คำราม เรากวาดสายตามองหาสิ่งที่บางทีอาจเกิดอันตรายในทันทีทันใดด้วยสัญชาตญาณ ในใจมีความคิดว่าบางทีอาจจะพบกองทัพคมเขี้ยวในน้ำหรือเหยี่ยวที่โฉบอยู่เหนือหัว แต่เจอร่างหนึ่งซึ่งปรากฏขึ้นตรงริมฝั่งแม่น้ำ ไม่วาซิมผู้เป็นคุณครูของเรานั่นเอง เสื้อคลุมยุยงนทัลของนางแลเห็นเป็นสีแก่แม้ว่าจะอยู่ใต้เงา ร่างของนางมิได้ห่องอโค้งไปตามอายุที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ดวงตาของนางวับวาวราวสายฟ้าที่ส่องสว่างบนเนื้อหชู ฟองอากาศของเราหดเล็กลง สายน้ำแผดเสียงครืนเมื่อไม่วาซิมเพียงแต่โบกไม้โบกมือขยับเพื่อรีบสายน้ำที่รินเอื่อยๆให้ไหลถั่งโถมอย่างเร็ว เราหลงคิดไปว่าตนเองฉลาดหลักแหลมหนักหนา คิดไปว่ามีที่หลบลับที่เรารู้อยู่ผู้เดียว นางทราบมาตลอดถ้าเช่นนั้นหรอ?

สายน้ำซัดผ่านไปขณะที่พลังซึ่งหุ้มห่อเราไว้เริ่มอ่อนเพลียรวมทั้งลดขนาดลง เราอาจโดนน้ำซัดพาไปเร็วนี้ๆ แม้กระนั้นเราไม่รู้เรื่องสึกว่านางมีความรู้สึกโกรธเลยแม้แต่น้อย ไม่วาซิมสลัดเปิดฝ่ามือมาทางเรา เป็นท่าทีที่เราเริ่มรู้จักดี เราบางทีอาจรอดพ้นจากการลงทัณฑ์ถ้าหากมีข้อพิพาทที่ดีเพียงพอ

อีกทั้งสายลมรวมทั้งละอองน้ำซ้ำๆใส่เรา แม้กระนั้นผ่านองมองเห็นแบบแผนในนั้น นางสะกดรอยวิถีที่กะประมาณได้จากการประเมินตอนค่าสัจพจน์กลางอากาศระหว่างพวกเรา

นี่ไม่ใช่การลงทัณฑ์ มันเป็นการทดลอง เป็นปัญหาที่เราฝึกหัดไขปัญหามายาวนานหลายปี เราจินตนาการภาพตนเองเดินวนรอบห้องประชุมผู้รู้ของเซมยกล และก็เริ่มต่อสู้กับคุณครูของเรา

เมื่อเราไปถึงด้านข้างนางได้เสร็จ จิตใจเราก็รู้สึกฮึกเหิมขึ้นมาด้วยรอยยิ้มที่ความมีชัยของนาง แต่ถ้าว่าร่างกายกลับอ่อนนุ่มอ่อนแรง ไม่วาซิมกางแขนรับร่างเราที่ล้มพับได้ทันจังหวะพอดิบพอดี

“ถึงเวลาแล้ว ลูกศิษย์ของเรา” นางกระซิบบอกในระหว่างที่สติของข้าวูบดับลง “ที่อิกซาโอคาน เจ้าจะป้องกันตนเองภายใต้วิดาเลียน แล้วก็พวกเราจะวินิจฉัยว่าเจ้าคู่ควรเป็นยุยงนทัลหรือเปล่า”

สล็อต

โชคชะตาฟ้าลิขิต

อ้า ใบเสร็จรับเงินจ์วอเทอร์
มันเป็นบ่อเขรอะเหม็นโฉ่น่าขยะแขยงที่เต็มไปด้วยการนองเลือดแล้วก็ทรยศหักหลัง… แล้วหลังจากนั้นก็ ให้ตายเหอะ ได้กลับมาบ้านนี่มันดีซะจริงเราหันหลังให้ห้วงมหาสมุทรกว้างเวลาที่พายเรือล่องผ่านอ่าวใบเสร็จรับเงินจ์วอเทอร์ ข้างหน้าเป็นแสงของเมืองท่าซึ่งสว่างราวกับทองคำของคนโง่เขลาเมื่อดูจากไกลๆ
ที่ผ่านมา พวกเราปฏิบัติงานอยู่ที่วาโลแรน อีกทั้งในเมืองที่ความรุ่งโรจน์และก็เมืองน้องของมันที่น่าเกลียดกว่ารวมทั้งถูกย่ำยี แม้กระนั้นเหตุการณ์ชักเริ่มจะอันตรายอย่างยิ่งขึ้น แถมพรินซ์ยังติดต่อจ้างแรงงานพวกเราพร้อมเสนอค่าจ้างที่ดีเกินกว่าที่พวกเราจะไม่ยอมรับได้
ดีเกินความจำเป็นมากมายจริงๆสำหรับงานที่เรามีความรู้สึกว่าราวกับการตามล่าปลาไหลป่า มันก็จะต้องมีความยากแอบซ่อนอยู่ ก็แหงล่ะ แต่ว่าก็อย่างที่เราบอก เงินที่เสนอให้มันมากจริงๆ

สล็อตออนไลน์

ถึงงั้นก็เชื่อว่าเลยว่าพวกเรากลับมาอีก ปัจจุบันที่พวกเรามาตรงนี้ มันเกิดเหตุที่ค่อนข้างจะ เอ่อ ร้ายแรงเปรี้ยงปร้างไปหน่อย

ซาร่าห์ ฟอร์จูนยุแหย่เราจนถึงหมดรูป อีกทั้งเรา ทั้งที.เอฟ. และก็กลุ่มพลิกค์ ไม่เคยมีผู้ใดกันทำร้ายไอ้โรคทางจิตจอมไร้มนุษยธรรมได้อย่างนางทำเลที่ตั้งย ระเบิดหมอนั่นและเรือของมันจนกระทั่งแหลกกระจุยกระจายเฉพาะหน้าชาวใบเสร็จรับเงินจ์วอเทอร์ทั่วทั้งเมือง แล้วหน.เอฟ.กับเราก็ได้มองแบบสนิทสนมสุดๆเคราะห์ดีแท้ๆที่พวกเรารอดชีวิตมาได้ แหงล่ะที่เรายังโกรธแค้นนางไม่หาย แม้กระนั้นก็จำเป็นต้องสารภาพว่าผลงานนางทำไว้มันน่าประทับใจพอได้ เดี๋ยวนี้นางเป็นขาใหญ่คุมตรงนั้น เท่าที่เราได้ยินพยายาม มีกัปตันอีกไม่กี่คนหรอกที่จำต้องอบรมสั่งสอนให้อยู่ในแถว หรือไม่ก็ส่งไปดูตูดอ่าวใบเสร็จรับเงินจ์วอเทอร์ซะ ในขณะนี้เหลือไม่กี่รายที่ยังหวังว่าคว้าบัลลังก์ที่รู้กันเองอย่างไม่เป็นทางการโน่นมาครอบครองได้ ก็อย่างเพื่อนเก่าของพวกเรา เจ้าพรินซ์นั่นไง…
“อย่างต่ำก็เพียรพยายามสนใจกับงานหน่อยได้มั้ย? พวกเราเขออกนอกทางแล้ว”
เราขึงตาใส่คราว.เอฟ. ขณะที่เราอ่อนแรงเหงื่อไหลไคลย้อยซ่ก เจ้าคนบัดซบโน่นมัวแต่นั่งเอกเขนกสลับไพ่ไปๆมาๆระหว่างนิ้วที่ขยับฉับๆแท้จริงไอ้หมอนี่มันก็ผอมโซเกินกว่าจะมีแรงพายเรือไหว แต่ว่าเล่นมาว่าเราแบบงี้ทั้งๆที่ตนเองนั่งบันเทิงใจเฉิบอย่างกับเจ้าขุนมูลนายเดมาเซียชั้นสูงนี่ทำให้เราเดือดขึ้นมาเลย
ข้อเท็จจริงที่ว่าเขาบอกถูก—สายน้ำพัดพวกเราห่างออกไปด้านใต้สองสามร้อยหลาซึ่งหมายความว่าเราจะต้องออกแรงพายเรือมากยิ่งกว่าเดิมเพื่อกลับเข้าทาง—ยิ่งทำให้เราโกรธหนัก
“ต้องการจะมาพายแทนขณะใดก็ชวนเลยจ๊า ท่านชาย” เราตะโกน
“ไม่อาจจะ” เขาตอบพร้อมคว่ำหน้าไพ่สามใบลงบนถังเบื้องหน้าซึ่งพลิกกลับด้านไว้ “ยุ่งอยู่”
เราขึงตารวมทั้งเหลียวมองไม่เห็นหัวไหล่เพื่อประมาณตำแหน่ง พวกเรากำลังผ่านป่าดงหินโสโครกที่ยื่นแหลมจากห้วงสมุทรเสมือนคมมีด แน่ๆว่าไม่ใช่อันที่โผล่ออกมาเหนือผิวน้ำนี่หรอกที่เป็นตัวปัญหา ก็ตามธรรมดาล่ะ คมเหลี่ยมที่ไม่เห็นต่างหากล่ะที่เป็นเครื่องฆ่าตัวจริง
หินโสโครกเหล่านี้ถูกเรียกว่าหินแม่หม้าย และก็ทำผู้เสียชีวิตไปเยอะแยะแล้วในยาวนานหลายปีนี่ ซากเรือที่ชนหินเหล่านี้ยังมีให้มองเห็นได้อยู่เลย มีทั้งยังเสากระโดงเรือที่ติดอยู่ตามซอกหิน เศษบอร์ดเรือที่ลอยหมุนติ้ว รวมทั้งตาข่ายกันเรือภาวะเปื่อยที่แขวนอยู่ตรงยอดหินแหลมเป๊ะโน่น
ซากล่มเหล่านี้จำนวนมากก็มาจากเหตุที่พวกกัปตันหน้าทึ่มมันไม่ได้อยากชำระเงินว่าจ้างผู้หยั่งทราบคลื่นที่บูฮ์รูให้ช่วยนำทางไปท่าเรือ ไม่ฉลาดเอาซะเลยที่เลือกแบบงั้น

jumboslot

โชคดีที่พวกเรามิได้เพียรพยายามเข้าไปใกล้หินหญิงม่ายเกินสิบฟุตทั้งยังจากระยะหัวเรือแล้วก็ท้ายเรือ เรือพายรั่วๆลำนี้ชื่อว่าอินเทรอคอยปิด เราสารภาพเลยว่าเริ่มจะชอบใจเรือลำนี้เยอะขึ้นนับจากเจอะกันคราวแรกเมื่อชั่วโมงก่อน เรือลำนี้มิได้งามน่าดู ด้วยเหตุว่าอีกทั้งมีสนิมขึ้นตามขอบเรือและจากนั้นก็คงจะจะต้องลงสีใหม่ได้แล้ว แม้กระนั้นมันก็รับใช้พวกเราเจริญไม่มีทำให้ผิดหวัง ซึ่งจัดว่าไม่ธรรมดาเลย แถมยังไม่พร่ำบ่นรื่องการพายเรือของเราด้วย

ครั้ง.เอฟ.กลับไพ่ไปครั้งละใบๆจนถึงครบสามใบ เขาขมวดคิ้วแล้วก็รวบไพ่กลับไปถือไว้ภายในมือ เขาทำแบบงี้ตั้งแต่พวกเราออกมาจากท่าเรือขาว มีบางสิ่งบางอย่างในไพ่ที่ทำให้เขาหวั่นหวาดๆแม้กระนั้นเราไม่สนใจจะคิดต่อแล้ว ถึงการนำยเรือเข้าไปในอ่าวหยุดเรือในคืนวันนี้จะมิได้ช่วยอะไร แต่ว่าพวกเราก็จะต้องแสดงให้เห็นว่าได้บากบั่นจริงๆจังๆแล้ว เราโคตรจะพอใจที่พวกเราได้เหรียญทองครั้งเคนเป็นค่าเงินมัดจำครึ่งเดียวมาแล้ว

ข้าว่าค่าตอบแทนทั้งปวงที่พวกเราจะได้ก็คงจะเท่านี้ล่ะ เราก็มิได้ถือสาอะไรหรอก นี่เป็นเงินที่พวกเราได้มาอย่างไม่ยากเย็นที่สุดแล้ว

น้ำทะเลกระเด็นจากใบพายของเราใส่หน้าคราว.เอฟ. เขาหยุดสลับไพ่แล้วก็แหงนขึ้นมาขึงตาดู “ระวังหน่อยได้มั้ย” เขาถาม

มีตาเช่นเดียวกันก็ระวังเองสิ

“โทษคราว” เรายักไหล่รวมทั้งพายเรือต่อ

เขาถอดหมวกออกรวมทั้งขัดแก้ม เสร็จและก็หันมาขึงตาใส่เราอีกครั้งแล้วก็ใส่หมวกกลับเข้าไป ดึงหมวกลงมาปิดหูปิดตา อุตสาหะทำให้มองลึกลับ มองโง่งมมากยิ่งกว่านะข้าว่า

เราเพียรพยายามปั้นหน้าแอบซ่อนยิ้มในจังหวะที่ฟันไม้พายด้ามหนึ่งลงไปในน้ำอีกที ครั้งนี้สาดเข้าไปที่ข้างๆของหัวเขาแบบเต็มๆโครม

“โว้ย ให้ตายเหอะ” เขาตะคอกและก็ขึงตาดูเรา เขายัดนิ้วไชรูหูดิ๊กๆ”แบบงี้มันตั้งมั่นนี่หว่า”

“ช่วยไม่ได้” เราตอบ “แกมันไม่ถูกเองที่ทำเป็นวางโตหรู ใส่เสื้อปกคลุมชั้นเลิศรวมทั้งอาบน้ำทุกอาทิตย์ มองเห็นแล้วต่อมชั่วช้าในตัวข้ามันกระตุๆกน่ะ”
[NPC5]
เราโจมตีเขาอีกที บางทีอาจจะแรงเกินที่ตั้งดวงใจไว้ไปหน่อย หมอนั่นตัวแฉะซ่ก เขาโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงจนกระทั่งลุกขึ้นยืนชี้หน้าเรา แม้กระนั้นโน่นทำให้เรืออินเทคอยปิดโยกอย่างมาก เขารีบนั่งรวมทั้งเกาะขอบเรือพายลำเล็กๆนี่ไว้แน่น สีหน้าท่าทางกลัวลนลานของเขาเชื้อเชิญให้ขำ จากเดิมที่วางโตทำโต ขณะนี้มาดโก้เก๋ของเขาโดนเขวี้ยงทิ้งลงสมุทรไปซะแล้ว

เราสั่นหัวและก็หัวเราะคิกๆ คิดขึ้นมาทีไรก็ขำที่เขาเกิดขึ้นมาเป็นชาวตังเกล่องแม่น้ำแท้ๆแถมอยู่ในใบเสร็จรับเงินจ์วอเทอร์มาตั้งครึ่งค่อนชีวิต แม้กระนั้นก็ดันยังคงว่ายไม่เป็น

เครดิตฟรี

เขาจ้องมองเราราวกับจะรับประทานเลือดรับประทานเนื้อ ผมที่แต่งทรงใส่น้ำมันหอมคลุ้งอย่างดีเยี่ยมของเขาอยู่ในภาวะแฉะทางมีน้ำหยดติ๋งๆดูราวกับว่าสาหร่ายทะเล เราเพียรพยายามกลั้นเสียง แม้กระนั้นก็อดไม่ได้และก็ขำออกมาอีกครั้ง

“แกนี่มันปัญญาอ่อน” เขาว่าเข้าให้

เราพายเรือต่อ ข้างหลังผ่านไปครู่หนึ่ง เสียงของระฆังลำดับที่สามก็ลอยผ่านอ่าวหยุดเรือจากใบเสร็จรับเงินจ์วอเทอร์ดังมาถึงพวกเรา

“ถึงแล้ว” หน.เอฟ.ร้องบอกและก็อ่านไพ่ของเขาอีกที

เราเหลียวมองผ่านไหล่ หินที่เป็นแง่งแหลมแล้วก็ใหญ่พอเพียงจะเป็นเกาะขนาดเล็กได้ตั้งอยู่ข้างหน้าพวกเรา แม้กระนั้นมันก็มิได้มองแตกต่างจากหินก้อนอื่นเท่าไรนัก

“มั่นใจหรอ?”

“มั่นใจสิ” เขาตอบเสียงสั้น ทายใจว่าอาจจะยังไม่หายรำคาญเรื่องน้ำ “เราพิจารณาซ้ำไปซ้ำมา พวกไพ่ก็ขึ้นหน้าย้ำบ่อยๆว่าใช่ตรงนี้ล่ะ”

มีกลวิธีเด็ดหลายๆอย่างที่หน.เอฟ.ทำได้ด้วยไพ่ของเขา เขาสามารถใช้ไพ่เพื่อเข้าแล้วก็ออกมาจากสถานที่ต่างๆซึ่งพวกเราคงจะเป็นไปไม่ได้เข้าไปถึงได้หากไม่ใช้ไพ่ช่วย ซึ่งมีสาระมากมายเลยกับงานของพวกเรา เราเคยได้เห็นเขาเหวี่ยงไพ่ใส่เกวียนบรรทุกให้ระเบิดเปรี้ยงเหมือนกับว่าในนั้นมีดินปืนอัดไว้มาก แม้กระนั้นสิ่งที่เขาทำในคืนวันนี้เป็นวิถีของชาวประมงรุ่นก่อน จะต้องบอกเลยว่าธรรมดามันก็แม่นพอได้อย่างยิ่งจริงๆล่ะ

เราปฏิบัติตามที่หน.เอฟ.บอกโดยพายเรืออินเทรอคอยปิดเลาะวนเข้าไปใกล้ด้านอับลมของหินผิวมันเงาก้อนนั้น สายน้ำขึ้นลงจากลูกคลื่นแทบพวกเราไปชนหินก้อนนั้น แต่ว่าเราบากบั่นคุมเรือให้นิ่งและก็ลงมือทอดสมอเมื่อหน.เอฟ.พูดว่าพวกเราถึงจุดที่ใช่แล้ว

สล็อต

โอบกอดแรงปรารถนา

ถูกผูกมัดไว้ด้วยความมืดมน
รอยยิ้มที่โหดเหี้ยมที่ฉีกกว้าง ฟันคมและก็ร่างที่ใหญ่มโหฬาร
ความว่างที่ก่อร่างรวมกลุ่มเป็นหัวหน้าอาเพศที่การล้มล้างเธร็ช

พลังอันเป็นอันมาก แรงดึงดูดของเขาผลักรั้งเราให้เข้าไปใกล้ โซ่ที่สสารมืดพันล้อมพยุงร่างเราให้อยู่กับที่
สวมกอดแรงต้องการ
แม้กระนั้นเบื้องหน้าเบื้องหลังเขากลับมีพลังที่ยิ่งใหญ่กว่าคืบคลานเข้ามา

สล็อตออนไลน์

แรงดึงสม่ำเสมอของมันรั้งฉุดกระชากทุกอนุภาคในร่างเรา เราฝ่าฝืนต้านทานแรงของมัน ดิ้นรนต่อสู้กับเงื้อมมือของเธร็ชที่คว้าจับ พร้อมทั้งเรียกแสงไฟ
แต่ทว่าประกายรัศมีที่ก่อตัวขึ้นในกายเราแต่ละครั้งกลับหายไปในห้วงลึกที่ความมืดมนที่ไม่มีจุดจบ มันหันเหเปลี่ยนแปลงด้านไปสู่เงื้อมมืออันหิวโหยไม่รู้จักจบสิ้นของมัน
ดาวดุร้าย

เธร็ชหัวเราะ แรงกระเทือนนำไปสู่คลื่นพลังงานกระจัดกระจายไปสู่จักรวาล

“ต้องการต่อสู้ดื้อก็ตามสบาย แสงดวงน้อย” เขากระซิบบอก “แม้กระนั้นเจ้า… เจ้าเป็นของดาวร้ายกาจ”

[NPC5]ความรู้สึกสะพรึงกลัวแล่นไปทั่วร่างเรายอมยกธงขาวเขากระตุกดึงเราไปสู่ความไม่มีตัวตน ห้วงที่ความเงียบงันอันกว้างใหญ่แล้วก็เป็นนิรันดร เราออกแรงต่อสู้กับผูกมัดที่เขาร้อยรัด แม้กระนั้นมีความรู้สึกว่าพลังของตนเองต่ำลงไปเรื่อยในตอนที่เข้าไปใกล้จุดที่ไม่บางทีอาจหวนกลับ เส้นขอบที่แม้ผ่านไปแล้วย่อมไม่บางทีอาจหนีพ้นแรงดึงดูดอันทรามของดาวดวงนั้นได้เสียงของเธร็ชดังขึ้น “ควรอย่ากลัววาระสุดท้าย ลักซ์ โอบรับมัน”โอบรับ… เรา”ศาลจักรวาลจะสกัดเจ้า” เราบอก เสียงของเราอู้อี้ผิดเพี้ยนเพราะเหตุว่าพลังแรงดึงดูดอย่างมากมายของดาวร้ายกาจ ดุจจะเย้ยหยันความแข็งแกร่งของเราและก็ประกาศให้รู้ดีว่าคำขู่ของเรานั้นไม่มีค่าเราเป็นคนที่ถูกส่งมาปฏิบัติภารกิจสกัดกั้นเขา และก็เรา… ก็กำลังจะล้มเหลวเข้าไปสู่เส้นขอบฟ้าโน่นซะ ลักซ์เขาออกแรงดึงเราล้มลงรวมทั้งติดอยู่ภายใต้แรงฉุดของดาวดุร้ายที่ไม่บางทีอาจหนีได้

พวกเขาทยอยมากัแม่น้ำละคน โคมที่ส่องและก็เกิดขึ้นจากกลุ่มดาว แต่ละดวงโชติช่วงด้วยเปลวเพลิงของดวงดาวที่เผาไหม้ไม่สิ้นสุดแล้วก็มีพลังที่การผลิตลุกโหมอยู่ในนั้น
ยีมาถึงเป็นคนแรก ประกายอันงามจากฤษีวรรค์ของเขาแหวกผืนฟ้าสีดำสนิทมิดแลเห็นเป็นทาง แคสซาดินและก็สินเฉาตามมาไม่นานจากนั้น ซายาห์มาถึงเป็นคนต่อไป ตามมาด้วยราคาน รวมทั้งลูลู่ที่เดินเตร่ไปเตร่มาตามแม้กระนั้นอารมณ์จะพาไปตามประสาของนางเหมือนปกติ
แล้วก็ท้ายที่สุด เหมือนว่าจะมาปรากฏเมื่อแสงไฟของเรารวมพลังอัญชวนมาแค่นั้น ราชินีแอชเขยื้อนผ่านกาลอวกาศเป็นวงโค้งพร้อมแสงสว่างอันเจิดจ้าราวลูกธนูไฟแล้วก็มาอยู่กึ่งกลางกลุ่มเรา คนอื่นๆก้มศีรษะแสดงความเคารพนับถือในตอนที่เราไล่มองทุกคนที่มาถึงแล้ว
ศาลจักรวาลได้มารวมกันด้วยกันอีกทีข้างหลังผ่านไปหลายกัปกัลป์นานเกินกว่าจะนับได้ ทุกคนสนองตอบต่อสัญญาที่เทียนของเรา

jumboslot

สินเฉาเริ่ม “นานแล้วนะที่พวกเรามิได้มาเจอะกันพร้อมหน้าพร้อมตาอย่างงี้”

เรายิ้ม หากแม้บางโอกาสเขาจะเป็นทางการไปเสียหน่อย แม้กระนั้นความมุ่งมุ่นแล้วก็ทุ่มเทของสินเฉาที่จะคุ้มครองเนบิวล่าซึ่งโอบอุ้มการกำเนิดของดวงดาวใหม่ๆทำให้เรารู้สึกชมเชยแล้วก็ชื่นชอบเขามหาศาล
“นานไปด้วย” แคสซาดินตอบ

“แม้กระนั้นก็ยังขาดบางบุคคลไป” ยีเอ่ยเสียงก้อง

ซายาห์ทำหน้าเบื่อหน่ายแล้วก็กลอกลูกตา “สำหรับบางบุคคลมันก็ทายใจได้อยู่แล้ว พวกเขาไม่เคยมา”

“แม้กระนั้นก็มีบางบุคคลที่เพียงพอไม่มาแล้วมันทำให้ยิ่ง… คือปัญหา” แอชพูดเสียงก้อง ทุกคนหันไปทางนาง

เครดิตฟรี

สินเฉาย่นคิ้ว “หมายความว่าจิน”

“กับมอร์เดไคเซอร์สินะ” ราคานเสริม “เจ้าวิญญาณแก่จอมอารมณ์เสียโน่น เขาหายไปไหนนะ?”

“พวกเราก็เป็นวิญญาณชรากันหมดล่ะ ถึงบางบุคคลจะไม่กระทำตนอย่างนั้นก็เถิด” ยีตอบ

“แสงสว่างของจินหายไปแล้ว” ลูลู่ร้องขึ้นด้วยเสียงแหลมใสที่ดึงความพอใจของเราทั้งปวง

บางบุคคลงึมงำออกมาด้วยความรู้สึกงงงวย และก็มีนิดหน่อยที่บ่นว่าเชื่อว่า แต่ว่าเรารู้ดีว่าพวกเราทุกคนต่างก็รู้สึกได้ว่านางพูดเรื่องจริง

เมื่อใดก็ตามที่สิ่งซึ่งยังอยู่ในจักรวาลดับสูญลง การสูญเสียแบบนั้นจะส่งแรงสะท้อนมายังทุกคนที่หลงเหลืออยู่ รวมทั้งพวกเราทุกคนล้วนรู้สึกได้ถึงแสงไฟของเขาที่หยีมอดเปลี่ยนเป็นความมืดมนมิด

นับจากนั้นมา เรา… เราก็ได้มองเห็นระบบต่างๆซึ่งเหยเกรวมทั้งพังทลายลงอันเป็นผลที่เขาได้ทิ้งเอาไว้เบื้องหน้าเบื้องหลัง ตัวตนใหม่อันป่าเถื่อนดำมิดหมีของเขาโปรดการล้มล้างที่ขนพองสยองเกล้าและก็น่าแขยง ดวงดาวหันเหไปสู่หลุมดำ ดาวพระเคราะห์ที่แตกสลายเอียงหมุนไปรอบเส้นทางโคจรที่ป่วนปั่นคุ้มดีคุ้มร้าย พังทลาย เปลี่ยนเป็นเสี่ยงๆ

งาม

เราย่นคิ้วแล้วก็สั่นหน้า

ซายาห์กำลังถาม “เป็นได้อย่างไร?”

“ตั้งแต่หัวหน้าอาเพศปรากฏ ดาวดุร้ายก็เข้มแข็งขึ้น” แอชก้าวผ่านพื้นที่ว่างระหว่างพวกเราและก็จ้องตาแต่ละคนในขณะก้าวเดิน “ถูกจุดใดก็ตามที่พวกเราสร้าง เขาจะนำทางดาวดุร้ายให้มาทำลาย ถูกจุดใดก็ตามที่พวกเราสร้างช่องทางที่ชีวิตรวมทั้งแสงไฟ… เขาจะทำลายให้บรรลัย พวกเราดูเขาลงมือและก็รอมชอมยินยอมให้เขาปลุกปั่นทำให้เกิดความวุ่นวายมานานเกินความจำเป็นแล้ว” นางจ้องตาเรา “ในเวลานี้ มันได้ครอบครองหนึ่งในกลุ่มเรา นี่เป็นสิ่งที่ยอมมิได้”

สล็อต

นิรันดร์กาล

คนจำนวนไม่น้อยพากันกังวลใจว่าวิญญาณจะไม่มีทางกลับมาเบ่งบานที่ไอโอเนียอีกถัดไปแล้ว แล้วก็นี่เป็นสัญญาณว่าความไม่พอดียังคงระรานดินแดนที่นี้แล้วก็ชาวไอโอเนียอยู่ คนรุ่นนี้มีเยอะมากๆที่เติบโตเป็นผู้ใหญ่โดยที่ไม่เคยประสบพบเห็นวิญญาณบานหรือเทศกาลวิญญาณบานเลยถึงแม้สักหนึ่งครั้ง
แม้กระนั้นช่วงชีวิตก่อนหน้านี้ที่ผ่านมาทำให้พัซโกม่าทราบดีว่าไม่ว่าวันเบ่งบานจะห่างหายไปนานเท่าไร แต่ว่ามันก็จะกลับมาเสมอ

นับจากการทำศึกได้เริ่มขึ้น ช่วงนี้เป็นครั้งแรกที่มีดอกตูมผลิออกใหม่ขึ้นมาบนต้นไม้วิญญาณ ดอกตูมนั้นเปราะบาง มองเหมือนมุกแล้วก็ส่งกลิ่นหอมหวานอบอวลกลางอากาศ พัซโกม่ายังจำเทศกาลคราวสุดท้ายก้าวหน้า มันเกิดขึ้นในช่วงฤดูร้อนภายหลังที่หลานสาวของนางเกิดได้ไม่กี่ปี ในช่วงเวลานั้น พัซโกม่าแล้วก็โอเคเรอิผู้เป็นผัวของนางดื่มชาวิญญาณด้วยกันแล้วก็เสวนากับบุคคลอันเป็นหวานใจซึ่งได้จากโลกนี้ไปแล้วของพวกเขาเพื่อสอบถามสุขทุกข์แล้วก็แสดงให้รู้ดีว่าพวกเขายังผิดเลือน นี่เป็นแนวทางหนึ่งสู่การปล่อยวาง ทำใจให้สงบรวมทั้งเดินหน้าต่อภายหลังพบเจอการสิ้นไป ต่อจากนั้นบุคคลอันเป็นหวานใจของพวกเขาจะกลับไปที่โลกที่วิญญาณด้วยความไม่กังวลใจว่าครอบครัวของพวกเขาจะเจริญถัดไป

สล็อตออนไลน์

แม้กระนั้นคราวนี้ นางจะไม่มีโอเคเรอิอยู่ข้างกาย เขาเสียชีวิตสำหรับในการต่อสู้กับพวกน็อกซัสไม่นานภายหลังการรุกรานทีแรกของพวกน็อกซัส มีเรื่องมีราวราวจำนวนมากนางอยากบอกเขา มีเรื่องมีราวราวมากมายก่ายกองที่ต้องการจะถามเขา

เมื่อก่อนอื่น นางจะต้องจัดแจงเครื่องใช้ให้พร้อม

โรงน้ำชาของพัซโกม่าไม่มีชื่อร้านค้า คนที่มาเยี่ยมเวฮ์’เลจะทราบตำแหน่งของร้านค้านางได้จากกาที่เอาไว้ใส่น้ำชาไม้สลักอันเด่นที่อยู่ตรงประตูหน้าร้านค้า เมื่อในขณะที่พัซโกม่าสร้างโรงน้ำชาที่นี้ นางได้ขอให้ช่างแกะสลักไม้เก่งช่วยสร้างกาสำหรับใส่น้ำชาใบนี้จากต้นไม้ต่างๆที่มีดอกเป็นสีสันไม่เหมือนกันไปตามฤดูกาล เวลานี้ กาต้มน้ำชาใบนี้แปลงเป็นสีแดงอมม่วงแจ่มใสแล้วก็มีตะเกียงสีชมพูอ่อนแต่งแต้มอยู่บนนั้น

“อิทูเร็น!” พัซโกม่าแผดเสียงเข้าไปในโรงน้ำชา “ข้ามีเรื่องที่เจ้าถนัดให้ช่วย” เขาเป็นชายร่างสูงรวมทั้งสามารถห้อยตะเกียงไว้บนกิ่งที่อยู่สูงๆได้

“มาแล้วจ้ะ สุดที่รัก” อิทูเร็นเป็นคนพูดน้อย เขาห้อยประทีปไว้ตรงตำแหน่งที่พัซโกม่าชี้แล้วก็ส่งยิ้มให้นางครั้งใดก็ตามก้มตัวมา แต่ว่ามันเป็นรอยยิ้มที่ซึมเซา รอยยิ้มที่มีความกังวลใจ

อิทูเร็นเป็นทั้งคนรักรวมทั้งเพื่อนพ้องคู่ขาของพัซโกม่ามาตั้งแต่ช่วงท้ายๆของการศึก แต่ว่าแม้ไม่มีเทศกาลวิญญาณเบ่งบาน พวกเขาย่อมไม่อาจจะติดต่อสื่อสารกับผีของผัวของของพัซโกม่าได้ โอเคเรอิไม่มีจังหวะได้เอ่ยอนุญาตให้พวกเขา โดยเหตุนั้น พัซโกม่าก็เลยคิดว่าตัวเองไม่บางทีอาจสมรสใหม่ได้ อิทูเร็นเปี่ยมไปด้วยความทรหดอดทนแล้วก็ความรู้ความเข้าใจด้วยเหตุว่าเขาเองก็สูญเสียเมียไปเมื่อครึ่งชีวิตก่อนหน้านี้ แต่ว่าเขาก็รู้สึกกลุ้มอกกลุ้มใจ พัซโกม่าบากบั่นสุดความสามารถที่จะทำให้เขาเชื่อมั่น แต่ว่าตามที่เป็นจริงแล้ว นางเองก็ยังไม่แน่ใจว่าจะทำเช่นไรถ้าโอเคเรอิไม่อนุญาต

ภายหลังจากห้อยโคมเสร็จ พัซโกม่าและก็อิทูเร็นก็ไปจัดแจงห้องเช่าของแขกแล้วก็พื้นที่ศูนย์กลางต่อ อีกทั้งขัดพื้นด้วยสุราหมัก วางเทียนสองเล่มไว้หน้ากระจกทุกบานรวมทั้งแยกห้องต่างๆไว้ตระเตรียมรับรองแขกที่คงจะแห่กันมาพักในตอนเทศกาลนี้ พวกเขาเริ่มลงมือกระทำงานตั้งแต่รุ่งอรุณ แต่ว่าแสงสว่างของยามบ่ายพระอาทิตย์คล้อยก็ได้สาดแสงสีทองคำมาทาทับพวกเขาแล้วตอนที่เสียงเคาะประตูดังขึ้น “ขอให้ความสำราญสันต์ของวันวานชื่นบาน อิมัย!” เสียงที่เคยชินดังขึ้น

อิทูเร็นแล้วก็พัซโกม่าพากันทำหน้าเหลอหลาแม้กระนั้นก็พูดตอบออกไปตามขนบธรรมเนียมประเพณีว่า “รวมทั้งขอให้ความหม่นหมองของวันนี้แห้งเหือด” เสียงนั้นฟังมองเหมือนเสียงของทูราซีซี่งเป็นบุตรสาวของพัซโกม่าเป็นอย่างมาก แต่มันเป็นไปไม่ได้ ทูราซีอาศัยอยู่ในหมู่บ้านซีอาตัวฮ์ซึ่งอยู่อีกฟากหนึ่งของอ่าวและก็จำต้องใช้เวลาแทบเดือนสำหรับในการเดินทางผ่านเทือกเขามา

แม้กระนั้นเมื่อประตูเปิดออก คนที่ก้าวเข้ามาก็คือทูราซีนั่นเอง รอยยิ้มของนางราวกับผู้เป็นพ่อไม่ผิดฟั่นเฟือน พัซโกม่ารีบวิ่งไปพบบุตรสาวแล้วก็กอดนางไว้แน่น “ทูราซี มองไม่เห็นบอกแม่เลยว่าจะมา! ชอบใจจังที่ลูกมา แล้วซาต็อกก้าอยู่ไหน? ระอุโมฮิล่ะ?”
“ซาต็อกก้าอยู่ภายนอกกับพวกสัมภาระจ้ะ ส่วนปะทุโมฮิ… เขาเลือกที่จะอยู่ที่หมู่บ้าน” พัซโกม่ารู้สึกได้ถึงความเคร่งเครียดในน้ำเสียงของทูราซีเมื่อนางเอ๋ยถึงผู้เป็นผัว “พวกเราต้องการแอบมายอดเยี่ยมแม่ให้ตระหนกตกใจเล่น มาสังสรรค์เทศกาลวิญญาณเบ่งบาน ซาต็อกก้าจะได้พบโอ-ฟาของนางด้วย”
อิทูเร็นมองทูราซีด้วยแววตาสงสัย “ดอกตูมพึ่งจะแตกหน่อออกมาเมื่ออาทิตย์ก่อนเอง”

jumboslot

ทูราซีย่นคิ้วและก็ตั้งท่าจะตอบเวลาที่หญิงสาวรูปร่างเก้งกางคนหนึ่งใช้เท้าเปิดประตูรวมทั้งลากหีบไม้ใบหนึ่งเข้ามาในห้องด้วยสีหน้าท่าทางรำคาญ อิทูเร็นก้มลงทำท่าจะช่วย แม้กระนั้นนางโบกไม้โบกมือไม่ยอมรับ ทูราซีมองดูบุตรสาวด้วยสีหน้าท่าทางน่ากลัว “ซาต็อกก้า ให้อิทูเร็นช่วยสิ”

“เราทำเองได้” ซาต็อกก้าไม่กล่าวอะไรอีกแล้วก็ทิ้งหีบใบนั้นลงบนพื้นก่อนที่จะออกไปด้านนอกอีกรอบ

พัซโกม่าหันกลับไปพบทูราซี “ลูกมาตรงนี้เพื่อร่วมงานเทศกาลน่ะหรอ?”

นางลังเลก่อนผงกศีรษะ “ใช่จ้ะ พวกเรามาเพื่อร่วมงานเทศกาล”
[NPC5]
ถึงนางจะไม่พูดเรื่องจริงก็ช่างเถิด พัซโกม่าพอเพียงจะทายใจได้จากรอยคล้ำรอบๆรอบดวงตาของบุตรสาวว่าอาจจำต้องให้เวลานางครู่หนึ่ง พัซโกม่ายอตัวลงเพื่อติดไฟกองเล็กๆก่อนที่จะหันกลับไปมองดูบุตรสาวอีกทีด้วยรอยยิ้มให้กำลังใจ “พวกเราจะก่อให้เทศกาลคราวนี้เป็นความทรงจำที่ประทับจิตใจ”

เมื่อก่อน โลกใบนี้อยู่ในภาวการณ์ที่ความสมดุลอันเพอร์เฟ็ค มันเป็นราวกับต้นไม้ยักษ์ที่เปี่ยมไปด้วยชีวิต แต่ละกิ่งไม้ แต่ละใบ แต่ละดอกล้วนถูกจัดวางอย่างบรรจงผ่านการคิดมาแล้วให้ละเอียดเพื่อพระอาทิตย์และก็ฝนช่วยหล่อเลี้ยงได้ทั่วถึง อีกทั้งผู้คน สัตว์และก็เหล่าวิญญาณต่างก็อยู่ร่วมกันอย่างสงบเงียบสุข ไม่มีคำว่า “การสู้รบ” กำหนดไว้เนื่องจากไม่เคยมีการต่อสู้หรือเหตุนองเลือดใด

วันหนึ่ง ผู้คุมประตูและก็ผู้กวาดได้มาเจอกัน ผู้กวาดได้มีความคิดเห็นว่าผู้คุมประตูนำพาภูตผีมากมายก่ายกองเท่าใดไปสู่โลกที่วิญญาณอันสงบแล้วก็เปี่ยมสุข รวมทั้งเขาก็กำเนิดรู้สึกริษยานางขึ้นมา—

“ประเดี๋ยวนะ ผู้คุมประตูหรอ? คือหมาจิ้งจอกหรือไม่”

อิทูเร็นหยุดเล่านิทานโบราณหัวข้อนั้นเมื่อซาต็อกก้าเอ่ยสอดแทรก เขาขอแรงนางให้มาช่วยฝังของมีคมทั้งหมดทั้งปวงในบ้านข้างหลังนี้ ไม่ว่าจะเป็นมีดทำกับข้าว เลื่อยและก็เคียวของเขา รวมทั้งฤษีนิมเกาะที่พัซโกม่าได้รับเป็นมรดกตกทอดมาจากป้าของนาง

“เราได้ยินเขาเล่ากันว่าผู้คุมประตูเป็นหมาจิ้งจอกหรือไม่ก็หมา หรือบางครั้งก็อาจจะเสือดาว” อิทูเร็นกล่าวพลางยิ้ม หลายวันที่ผ่านเลยมาที่ซาต็อกก้าไม่ค่อยได้บอกอะไรตั้งแต่เมื่อนางและก็ทูราซีเดินทางมาถึงตรงนี้ อิทูเร็นหวังว่างานและก็เรื่องเล่าจะมีผลให้นางคุยบ้าง “เจ้าจินตนาการภาพนางเป็นจิ้งจอกหรอ?”

เครดิตฟรี

ซาต็อกก้ากลอกตา “เราไม่ใช่เด็กนะ ไม่ต้องบอกกับเราอย่างนั้นก็ได้”

พวกเขาลงมือขุดต่อโดยไม่กล่าวอะไร

อิทูเร็นเป็นผู้ที่มีความทรหดอดทน เขารอคอยได้เสมอ

“ในเวลาที่ฟา-อีร์เล่าโน่นนี่” ซาต็อกก้ากล่าวช้าๆ”เขาเพียงแค่เรียกนางว่าหมาจิ้งจอก ฉะนั้น… นางก็คือหมาจิ้งจอก”

“ข้ามักจะรู้สึกว่านางเป็นตัวนาก” อิทูเร็นพูดเสียงค่อยๆในความนึกคิดของเขา โลกที่วิญญาณก็คือแม่น้ำที่ทอดยาวไม่สิ้นสุดแล้วก็เต็มไปด้วยกระแสคลื่นซึ่งสามารถซัดเจ้าให้ออกจากทาง โดยมีตัวนากที่ปราดเปรียวว่องรอเสนอแนะวิญญาณที่พึ่งมาถึงให้สามารถท่องไปท่ามกลางสายน้ำอันเชี่ยวกรากได้

ซาต็อกก้าแอบชำเลืองดูเขา “ท่านเล่าต่อเหอะ” นางงึมงำ “เรายังต้องการทราบอยู่เลยว่าเพราะอะไรท่านถึงจำต้องฝังของเหล่านี้ด้วย”

อิทูเร็นกระแอมรวมทั้งเริ่มเล่าต่อ

ผู้กวาดรู้สึกริษยาวิญญาณทั้งผองที่ผู้คุมประตูช่วยนำพาไปสู่ความสงบสุข ฉะนั้นเขาก็เลยคิดแผนการโหดร้ายขึ้นมา เขานำระฆังสองใบที่แข็งแรงแล้วก็เสียงดังที่สุดของเขามาหลอม ต่อจากนั้นก็ใช้เวลาสิบสองคืน ตีมันขึ้นมาเป็นฤษีองเล่ม เขาแทรกสอดความอิจฉาริษยาของเขาลงไปในกระบี่เล่มแรก สำหรับกระบี่เล่มลำดับที่สอง เขาใส่ร้ายป้ายสีคิดครอบครองของเขาลงไป ต่อจากนั้น เมื่อฤดูใบไม้ผลิมาถึง เขาก็ปลดปล่อยให้ภูตผีของกระบี่ทั้งคู่เล่มนั้นชื่นบานในโลกมนุษย์และก็กระบี่พวกนั้นก็เติบโตจากพื้นดินเช่นเดียวกันกับต้นกล้า

สล็อต

ต่อเวลา

กระสุนปืนพลังงานคู่ระเบิดเปรี้ยงเหนือหัวเรา กำเนิดประกายที่โปรยปรายหล่นลงมา ข้าวิ่งเต็มฝีเท้าถัดไปบนถนนหนทาง ข้างหลังข้ามีเสียงฝีเท้าของข้าราชการวัวรโนเอ็นฟอร์ซเซอร์ดังสะท้อนฝาผนังแคบๆรวดเร็วทันใจ ไม่หยุดยั้ง ไม่ต้องการที่จะอยากเห็นด้วยเลย แต่ว่าหมอนี่ไวกว่าเราแหงๆ…โชคดีเราที่ยังมีลูกทีเด็ดประจำตัวบางส่วน
เมื่อถึงทางแยก เราสับขาหลอกโดยการทำเป็นวิ่งไปทางด้านขวาเข้าซอยไปสองก้าวก่อนที่จะย้ายที่ตัวถอยกลับในพริบตาเป็นระยะทางสั้นๆมาอีกฝั่งของถนนหนทางและก็รีบวิ่งจ้ำอ้าวไปตามทางที่อยู่ตรงกันข้าม กลอุบายลวงตาสุดคลาสสิก เป็นกลวิธีที่เราทำเป็นอย่างสมบูรณ์แบบข้างหลังผ่านการโดนไล่ล่ามานักต่อนัก ขอบพระคุณมาก การมีชุดเกราะพัลส์ไฟร์ที่ช่วยย่อท้อระยะทางสั้นๆได้นี่มันช่วยได้เยอะแยะแต่ว่าห่วยแตกตรงที่หมอนี่ดันทายใจทางเราได้ ซะงั้น

สล็อตออนไลน์

เพียงแค่ชั่วพริบตาเขาก็มาอยู่เบื้องหน้าเรา ปืนทั้งคู่กระบอกถูกยิงเปรี้ยงออกมา การเคลื่อนที่ด้วยพลังวัวรโน จำเป็นต้องใช่แน่ เราชูแขนทั้งสองข้างขึ้น…จะต้องคุ้มครองบริเวณใบหน้าเสมอ ลูกแรกถูกแขนมายากลปืนใหญ่ของเราแล้วก็เด้งออกไป แต่ว่าลูกลำดับที่สองชนทรวงอกเราอย่างจังจนถึงเซ เราเสียหลักแล้วก็ล้มอย่างแรง ในหูได้ยินสัญญาณเตือนที่ตะโกนก้อง เรายิงโต้ตอบออกไปนัดหมายหนึ่งแบบสุ่ม แม้กระนั้นเขาหลบได้ง่ายๆ ปลายกระบอกปืนมาจ่ออยู่เบื้องหน้าเราแล้วตอนนี้ เขาอยู่ใกล้มากมายจนถึงแทบโดนจมูกเรา เรายกมือทั้งสองข้างและก็เป่าปอยผมสีทองกระเซ่อซ่ารุงรังที่ตกลงมาปรกตา (เฮฮาชะมัดที่การเดินทางผ่านเวลาทำให้แทบไม่ว่างตัดผม) แล้วก็มานะทำให้เสียเวลาในระหว่างที่ชุดเกราะพัลส์ไฟร์กำลังจัดเตรียมระบบอาวุธให้พร้อมใช้งาน
เอ็นฟอร์ซเซอร์ขึงตาลงมองผ่านแว่นของเขา “เจ้าไม่มีวันหนีพ้นอีกครั้งแน่” เขาบอก เราร้องโอดโอย เขาพบอีกร่างจากอนาคตของเราแล้วสินะ—มิน่าเล่า ถึงจับไต๋กลอุบายการหนีของเราได้บันทึกเตือน: คิดหากลอุบายหลบซ่อนใหม่ๆเพิ่ม”หมดเวลาแล้ว เอสเรียล เจ้าสร้างความวอดวายมาจำนวนมากพอๆกับชั่วชีวิตแล้ว”เรากล่าวล้อเลียน “เอาจริงเอาจังหรอเนี่ย นี่เจ้าเป็นผู้คุมกฎที่เดินทางผ่านเวลาของหน่วยรีเมมกางรนเซอร์ไม่ใช่หรอ มีสติปัญญาเล่นคำได้เพียงนี้เองหรอ?”ขนคิ้วที่ขมวดจนถึงย่นย่ออยู่แล้วของเขาย่นย่อหนักมากกว่าเดิม”เจ้าก็รู้สึกตัวนี่ว่าจะไล่จับผู้ร้ายและก็ผู้ต้องขังที่หนีคดีเกี่ยวกับเวลาอีกตั้งเยอะ แถมยังคิดแผนอนาคตสำหรับอาชีพตนเองไว้แล้วแท้ๆแม้กระนั้นดันกล่าวว่า… ‘หมดเวลาแล้ว’ เนี่ยนะ?”เขาเปลี่ยนแปลงจากย่นคิ้วเป็นขึงตาใส่ และน้อมตัวเข้ามาใกล้กระทั่งเรารู้สึกได้ถึงไอร้อนผะผ่าวจากปากกระบอกปืนของเขา “ปากหมาไปก็หนีไม่รอดหรอกตอนนี้ ไอ้เด็กน้ำมูกห้อย—””รีชาร์จอาร์เคนชิฟต์แล้ว” สุดท้าย! เสียงของเพิร์ลดังขึ้นในหู แล้วเราก็ไม่รอคอยให้ท่านชายมุกแป้กกล่าวจบหรอกนะ เราหายวับไปอยู่ข้างหลังเขาในทันใดหรืออย่างต่ำเราก็ควรหายวับไปอยู่ข้างหลังเขา
ทุกอย่างแปลงเป็นแสงสีขาวสว่างจ้าเสมือนทุกหน—แต่ว่าแกนชุดเกราะของเรากลับพ่นสะเก็ดไฟฉู่ฉ่าออกมาจากกึ่งกลางอกซึ่งโดนลูกยิงเคราะห์ดีของเอ็นฟอร์ซเซอร์คนนั้นเข้าไปก่อนหน้านี้ที่ผ่านมา ร่างเรากระตุกและก็ลงมาอยู่ตรงตำแหน่งเดิมที่เป็นจุดเริ่มเป๊ะ

jumboslot

โอ๊ะ โอ

กร๊อบ! เราได้ยินเสียงดั้งตัวหักก่อนที่จะรู้สึกถึงมันซะอีก ภาพที่มองเห็นแปลงเป็นดาววิ้งๆ—อย่าโดนหน้านะ! แบบงี้ไม่ค่อยดีเลย! เราได้ยินเสียงหวือๆของอาวุธเขา…ไม่ดีหนักเลย

ถึงเวลาแงะกลอุบายแอบหนีประจำตัวใหม่ๆออกมาใช้แล้ว

เรายัดลูกปืนใหญ่ใส่กระทั่งเกินพิกัดรวมทั้งยิงคลื่นพลังระดับเป็นอันมากออกไป เอ็นฟอร์ซเซอร์คนนั้นหลบแนวลูกกระสุนได้ (เอาจริงเอาจังๆนะ หมอนี่มันไวแค่ไหนกันเนี่ย?!) แม้กระนั้นคลื่นพลังโน่นทะลวงทั้งยังถนนหนทาง กำแพงรวมทั้งป้ายไฟนีออน ทั้งหมดทุกอย่างที่อยู่ในแนวลูกกระสุนแหลกกระจัดกระจายแปลงเป็นซาก แต่ว่าก็หวังว่าจะไม่มีคนบริสุทธิ์โดนลูกหลงนะ

ครั้งปัจจุบันเราตกระกำลำบากหนักขนาดนี้ก็เมื่อตอนยังเป็นเด็กโง่ไม่รู้เรื่องรู้ราวโน่น แต่ว่าเราก็ได้ทำความเข้าใจตั้งแต่เวลานี้ว่าขณะใดควรจะยิงกระหน่ำเปิดช่องหนีและก็เวลาใดที่ควรจะหนีออกมาเฉยๆ

“พาเราออกไปจากที่นี่ เพิร์ล” เราสั่งและก็เพียรพยายามไต่หนีเร็วสุดชีวิต “พลังเพียงพอสำหรับกระโจนมั้ย?” มีของเหลวหยดลงบนริมฝีปาก เรายกมือข้างหนึ่งซึ่งสวมถุงมือไว้ขึ้นลูบคลำหน้า เลือดไหลแหง จมูกแตกแหง เยี่ยมจริง

“ผู้กระทำระกระโดดวัวรโนจัมป์ไม่เสถียร” น้ำเสียงสุขุมตลอดไปของเพิร์ลดังขึ้น “แกนพัลส์ไฟร์เสียหาย”
[NPC5]
“มิได้กล่าวว่าทำไม่ได้นี่ทุ่งนา นับว่าทำเป็นก็ตามใจ!” เรายัดมือเข้าไปในแขนมายากลปืนใหญ่แล้วก็บิด วัวรโนจัมป์ไดรฟ์แผดเสียงครืดคราดที่ชินหูในระหว่างที่เร่งเครื่อง ความคุ้นเคยทำให้เราขยับนิ้วจะใส่ข้อมูลจุดมุ่งหมาย แม้กระนั้นและก็หยุดชะงัก มิได้ จะวิ่งโร่กลับไปให้เขาช่วยจัดการกับปัญหาให้ทุกคราวมิได้ แล้วเวลานี้ก็หมดอารมณ์จะทนมองเห็นหน้ายิ้มเยาะของเขาด้วย…

เสียงตะเบ็งด้วยความโกรธ เราเหลียวมองผ่านไหล่ เอ็นฟอร์ซเซอร์คนนั้นป่ายปีนออกมาจากกองเศษหินเศษก้อนอิฐที่มีฝุ่นตลบอบอวล แสงไฟวาบจากกระบอกปืน ลูกกระสุนปืนพลังงานถูกสาดซ้ำๆมาทางเราโดยตลอด

ให้ตายเหอะ เราจำเป็นต้องทำให้หมอนั่นเดือดหนักมากมายแน่นอนในระหว่างที่เราได้พบเขาก่อนหน้าที่ผ่านมา จะได้พบเขา จะได้พบเขาที่พบเรา

…การเดินทางผ่านเวลานี่มันสลับซับซ้อนเชิญมึนซะจริง

แต่ว่าลูกยิงพลังงานนี่มันขวานผ่าซากไม่สลับซับซ้อน เราปลดปล่อยให้ชะตา (ก็เพิร์ลนั่นล่ะ) ระบุว่าเราจะไปที่ใดและก็ยิงเปิดประตูมิติขึ้นข้างหน้าเรา แต่ว่าแทนที่จะเห็นภาพที่หมายแบบแจ่มกระจ่าง กลับมีเส้นรอยร้าวสีฟ้าขาวที่ขุ่นหมองและไม่ขยับกระจัดกระจายไปทั่วผิว

ไม่ว่างจะมาลังเลแล้ว เรากระโจนพุ่งแหลนลงไปในความเวิ้งว้างที่เป็นปัญหา ที่ไหนๆดีแล้วกว่าแปลงร่างจากเอซเรียลเป็นกองซาก “เด๊ดเลี้ยว” ควันโขมงล่ะนะ

เราคิดว่าแกนที่อยู่ข้างหน้าอกสั่นและก็กระตุกตอนที่เราผ่านประตูมิติ กระแสไฟพุ่งออกมาจากมันเป็นวงโค้ง แล้วเราก็ตรงลงไปในกระแสเวลาที่พาไปไหนก็ไม่ทราบ

ใช่สิ มันควรจะมีปัญหาแหงล่ะ

เครดิตฟรี

โล่อีจิสเขายังไม่มองเห็นเรา เวลานี้การลอบเร้นนี่เกิดเรื่องที่ธรรมดาแล้วเรามิได้ถนัดเท่าไรนัก เราถนัดแนวยิงก่อนเลยแล้วหลังจากนั้นก็ไม่ต้องถาม แต่ว่ามองจากภาวะแกนพัลส์ไฟร์ของเราในช่วงเวลานี้แล้ว… เอ่อ ในเหตุการณ์ไม่ดีเหมือนปกติก็จำเป็นต้องใช้อุบายที่แตกต่างจากปกติล่ะนะ
เขาเพียงแค่… ยืนอยู่นั่น โล่อยู่ข้างตัว หอกปักทิ่มแทงไว้ตรงพื้นใกล้ๆเป็นจริงเป็นจัง พร้อมต่อกร น่ารำคาญอออ
ภายหลังร่วงตุ้บมาอยู่ในมิติที่แสนจะไม่น่าอยู่ (พวกตัวริ้นไรดูดเลือดมันควรไม่มีทางที่จะตัวใหญ่ขนาดนั้น) เพิร์ลก็จัดแจงสะสมพลังงานจากแกนที่ได้รับความย่ำแย่ของเราได้มากพอที่จะเกาะจับคลื่นวัวรโนของสัญญาณพัลส์ไฟร์ที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลได้ (หมายความว่าไม่ไกลหากเทียบเคียงในเชิงสัมพัทธ์น่ะ) ข่าวดีสำหรับเรา—ข่าวไม่ดีสำหรับเอ็นฟอร์ซเซอร์ผู้ที่เรากำลังจะกระโจนไปเอาแกนพัลส์ไฟร์ของเขามา

เพราะอะไรจำเป็นที่จะต้องซ่อมแซมของโบราณที่มีอยู่ด้วยล่ะ ในเมื่อเจ้าสามารถลักขโมย—เอ่อ ยืม—อันใหม่มาได้?

และก็บังเอิญซะด้วยที่เรารู้จักเอ็นฟอร์ซเซอร์คนนี้ แพนธิออน ชายหนุ่มบึ้กตัวจริง ต่อมขุ่นเคืองดำเนินการไว มีเงื่อนสมัยก่อนฝังใจ บางทีอาจจะเกิดเรื่องสุดเศร้าหมองอะไรเทือกๆนั้นน่ะล่ะ

เดี๋ยวนี้เขายืนอยู่กึ่งกลางซากของตึกอะไรสักอย่างที่เรามองไม่ออก บอกตรงๆว่ามิตินี้เป็นอะไรที่เราไม่รู้เลยสักหน่อย—มันดูเหมือนกับว่ากองขยะดีๆนี่เอง ซากตึกที่กระหน่ำลงมา แปลงผักที่พังทลายยับ ร่องรอยความย่ำแย่จากเครื่องจักรและก็สารเคมีทั่วทุกมุม เลอะเทอะของจริง

สล็อต