แด่ผู้ลาลับ

ในขณะที่เราลงมาถึงซากที่เนรีเมเซธ มิได้รู้สึกเสมือนเหาะท้องฟ้าลงมาด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์ที่สรวงสวรรค์เลย แม้กระนั้นเช่นเดียวกับหล่นลงมามากยิ่งกว่า
อย่างไรซะเราก็เป็นแค่เพียงมนุษย์นี่ท้องนา
รอบกายเราบนเนินทรายที่หมุนวนเป็นเกลียวที่นั้น กองกำลังรา’โฮเร็คที่กำลังต่อสู้ พวกเขาเป็นนักสู้โซลาปรี่จากวิหารที่เทือกเขาทาร์กอนอันไกลห่าง พลหอกห้าสิบนายเคลื่อนพลสู่ทะเลทรายโดยใช้เวลานานสามอาทิตย์—ระยะทางซึ่งเราเดินทางผ่านผ่านได้โดยใช้เวลาเพียงแค่ประเดี๋ยวเดียว—เพื่อตรวจทานพลังที่ทวีกล้าแกร่งขึ้นสวนกับพลังของพวกเขาที่อ่อนแรงลงในตรงนี้ พระอาทิตย์ที่พวกเขาบูชายังคงลอยเด่น อย่างกับเงาที่สมัยก่อนที่ยังจารึกอยู่บนผืนทะเลทรายและก็สาดฉายให้มองเห็นซากของจักรวรรดิอันยิ่งใหญ่ที่หายไปเมื่อก่อน เวลานี้ สิ่งก่อสร้างทั้งหลายแหล่ถูกผืนทรายปกคลุม พระอาทิตย์ที่เคยนำพามนุษย์สู่สวรรค์กลับหมองแสงสว่างแล้วก็ตกสู่แผ่นดิน

สล็อตออนไลน์

ยกริม่าได้ก่อเกิดรวมทั้งดับสิ้นในที่ที่นี้ เทวดาตายถูกผลิตขึ้นเป็นครั้งแรกที่เนรีเมเซธ ด้วยมีเป้าหมายสำหรับการป้องกันยกริม่าจากภัยรุกรามทั้งสิ้น เทวดาตายที่ยังมีชีวิตอยู่ภายหลังจากจักรวรรดิล่มสลายจะต้องทนทุกข์ทรมานกับการขัดกันที่ใช้เวลาช้านานหลายร้อยปีรวมทั้งเปลี่ยนภาวะเป็นดาร์คินคนทำลายล้างโลกก่อนจะถูกกำราบ

แม้กระนั้นเราทราบดีว่าสิ่งที่ป่าเถื่อนชั่วช้าสารเลวอันมีสาเหตุมาจากความทะนงตัวของยกริม่าบางสิ่งบางอย่างยังคงอยู่…

เสียงโลหะดังสั่นสะเทือนแก้วหูเราในขณะหอกเล่มหนึ่งพุ่งผ่านหมวกเกราะเราไป ตามมาด้วยอีกเล่มหนึ่ง และก็อีกเล่มหนึ่ง เสียงนั้นดังขึ้นจนกระทั่งเปลี่ยนเป็นเสียงโห่ร้องที่การศึกเมื่อเหล่ารา’โฮเร็คแสดงแสนยานุภาพของพวกเขา แต่ในขณะที่อาวุธลอยละลิ่วว่อนในอากาศอยู่นั้น กระแสพลังเวทมนตร์คาถาระเบิดแหวกลมพายุหอกออกเป็นทางรวมทั้งกำจัดทุกสิ่งทุกอย่างบนซากนั้น
ภายหลังควันฝุ่นผงจางลง เราก็มองเห็นมัน มูลเหตุที่ทำให้ข้ามาตรงนี้ สิ่งมีชีวิตนั้นขยับเข้ามาใกล้ในภาวะไฟลุกท่วมและก็ผุพังไม่มีความต่างจากจักรวรรดิที่มันจะดูแล มันไม่เสมือนเทวดาตายรายใดที่เราเคยพบเห็น ทวยเทพผู้แหลกสลายที่ครอบครองนครที่ล่มสลายที่นี้รวมทั้งรอคอยวันให้มันกลับมายิ่งใหญ่อีกคราว
แต่ว่าคราวหนึ่ง… มันเองก็เคยเป็นมนุษย์ด้วยเหมือนกันเราจะทำการกระตุ้นความจำของมันว่าการดิ้นรนสู้กับหายนะที่รุกรามอยู่ข้างหน้านั้นเป็นยังไง เราจะมีผลให้พวกมันทั้งปวงมีจิตสำนึก

“เทวดาทหาร!มาชิกรา’โฮเร็ครายหนึ่งตะโกนร้อง “พวกเราไม่มีวันเอาชนะมันได้!”

jumboslot

“เราจะปลิดชีพทวยเทพเทวดาให้พวกเจ้ามอง!” เราตะคอกตอบแล้วก็พุ่งเข้าใส่มันพร้อมยกมืออ้าหอก พลังของพวกเขาทำให้หอกฉายแสงเรือง—พลังที่เทพเจ้า พลังที่ดวงดาว กล้ามของเราเกร็งจากการแบกรับพลังเวทมนตร์คาถาอันแรงกล้าเวลาที่สิ่งมีชีวิตรายนั้นระเบิดพลังออกมาอีกทีจากร่างผุพังของมัน ไฟที่แผดเผาเหล่ารา’โฮเร็คไม่อาจจะเผาทำลายหอกคู่กายเราได้ ตรงกันข้าม หอกของเราโชติช่วงด้วยแสงสว่างของมันเอง ลำแสงนั้นพุ่งทะยานอย่างกับดาวหางใส่เทวดาตายแล้วก็ซัดชนมันลงไปกองบนแผ่นดินพร้อมพลังระเบิดที่กระเทือนลั่นไปถึงสวรรค์
[NPC5]
ตรงตรงหน้าเรา เพียงแต่ฟุตเดียวจากรอยแยกซึ่งเป็นผลมาจากแรงระเบิดนั้น ทหารหญิงรา’โฮเร็คนางหนึ่งกำลังประคับประคองร่างของเพื่อนฝูงทหารที่ล้มลง แขนข้างหนึ่งของนางเองก็เจ็บเพราะว่าถูกมนตร์แผดเผาเวลาที่อุตสาหะคุ้มครองเขาจากการจู่โจมด้วยด้วยเหมือนกัน
“ท่าน… ท่านเป็นพลังสถิต” นางเอ่ยขึ้นทั้งๆที่แววตามองหมดหวัง นางกำลังวิงวอนขอให้เราตอบรับเนื่องจากว่าหวังให้เราช่วยนาง ให้เราช่วยเหลือสหายนาง กองกำลังรา’โฮเร็คที่อยู่บริเวณขณะนี้อยู่ในภาวการณ์แตกกระเจอะกระเจิงไม่ได้แตกต่างจากขวัญแรงใจสำหรับในการต่อสู้ของพวกเขา
เรามิได้ตอบนางกำนัลในช่วงเวลาที่หอกถูกเรียกกลับมาสู่มือเราด้วยเวทมนตร์คาถานางประสงค์เป็นที่ยิ่ง หอกเล่มนั้นพุ่งกลับมาด้วยความเร็วเดียวกับที่เราใช้เหวี่ยงมันออกไป ตรงปลายหอกไม่มีรอยคราบเลือดใดของเทวดาตาย มีเพียงแค่รอยทราย กายของมันไม่มีซึ่งเลือดเนื้ออะไรก็ตามมีเพียงแต่คาถาและก็หินเพียงแค่นั้น
เราต้องการบอกชื่อของตนให้นางได้ทราบ ต้องการบอกนางว่าเราเป็นเอเทรียส แล้วก็เราเองก็เคยเป็นรา’โฮเร็คที่เฝ้าดูฟ้าเบื้องบนเพื่อภาวนาให้พลังศักดิ์สิทธิ์ช่วยป้องกันเรา … แต่ว่าชายผู้นั้นได้ตายจากไปแล้ว เขาตายอยู่บนยอดดอยทาร์กอนพร้อมไพลาสผู้เป็นเช่นพี่ชายของเขา เขาถูกฆ่าโดยแพนธิออน รวมทั้งความไม่ประสบผลสำเร็จต่างๆที่เขาได้ก่อขึ้นเอง ไม่ว่าเราจะมานะสักแค่ไหน ก็ไม่บางทีอาจพาเอเทรียสหรือไพลาสกลับมาได้ แม้กระทั้งเทวดาเองก็ดับสิ้นแล้วก็ดวงศิลปินของมันก็ถูกลบจากดินแดนสรวงสวรรค์

แต่ว่าเรากลับหันไปประจันหน้ากับสิ่งมีชีวิตนั้นอีกรอบ
“เจ้าจะต้องสู้” เราบอกรา’โฮเร็คเสียงเรียบ “เจ้าทุกคนจะต้องสู้” รอบกายพวกเราเป็นซากนครที่อยู่กึ่งกลางกองไฟในช่วงเวลาที่เวทมนตร์คาถาของเทวดาตายยังไม่มีวี่แววว่าจะอ่อนฤทธิ์

เครดิตฟรี

ข้าวิ่งไปบนผืนทรายที่หลอมแปลงเป็นแก้ว พลังมนตร์ที่ระเบิดขึ้นใหม่ในแต่ละครั้งทำให้ทั่วทั้งโลกกระเทือนเหมือนกับกำลังจะแตกสลาย ประหนึ่งว่ามีเพียงแค่สรวงสวรรค์เพียงแค่นั้นที่จะดำรงรอด แต่ว่าเราไม่ยอมแพ้ เรามองเห็นเครื่องยิงบัลลิสต้าถูกทิ้งเอาไว้ที่พื้น เหล่ารา’โฮเร็คชูโล่ขึ้นกำบังกายจากเศษก้อนอิฐที่หลุดร่วงลงมาจากตึกที่ทรุดกระหน่ำแปลงเป็นผง

“สู้! เจ้าจำเป็นต้องสู้!” เราตะคอกดังขึ้น น้ำเสียงเราทรงพลังอำนาจที่ทวยเทพเทวดาในขณะที่มิได้อยากให้เป็นแบบนั้น แล้วต่อจากนั้น เราก็เลยเดินหน้าฟาดหอกใส่เทวดาตาย เชือดตัดหินผาร้าวที่มันภูมิใจยิ่งนักแทนที่จะเป็นส่วนของบริเวณใบหน้า ด้วยอยู่ในระยะชิดแบบนี้ พลังระเบิดของมันก็เลยชนใส่โล่กระทั่งเรากระเด็น เราฟาดอีกทีด้วยหอกที่แผ่กระแสเวทมนตร์คาถาเป็นทาง และจากนั้นก็อีกรอบ เราชูโล่ขึ้นในจังหวะที่ทันปัดป้องพลังพิโรธของเทวดาตายได้พอดิบพอดี

เราจิกเท้าลงบนพื้นดิน เราเพียรพยายามขัดขวางศัตรูที่ปลดปล่อยพลังมนตร์ซ้ำๆซัดตามจิตสั่งการที่เทวดาตายซึ่งร้ายแรงขึ้นตามความโหดรวมทั้งความเกรี้ยวกราด เราร้องขู่คำรามแล้วก็ใช้โล่กำบังดันสู้ พลังจู่โจมที่ถูกโล่สะท้อนพุ่งไปทุกทิศทุกทางอย่างคุ้มดีคุ้มร้าย ไม่ว่าจะเป็นซาก ฟ้าแล้วก็เหล่ารา’โฮเร็คที่ก้มหลบด้วยความหวาดกลัว มือของเราเริ่มสั่น เราคาดคั้นสูบลมหายใจทั้งหมดทั้งปวงจากปอดและก็ร้องขู่คำรามลั่น ไม่ใช่เพื่อบอกเหล่าทหาร แม้กระนั้นเพื่อสั่งตัวเราเอง

“สู้…”

สิ่งมีชีวิตนั้นหรี่ตา มันทราบ แผ่นดินใต้อุ้งเท้าเราไม่บางทีอาจแบกรับได้อีกต่อไป พลังของเราไม่สามารถที่จะแบกรับได้อีกต่อไป ในตอนที่เราเบาๆทรุดลงไปที่พื้น หอกของเราเริ่มเสื่อมพลัง หมวกเกราะที่เราสวมแผดเสียงกระทบวัวล้งเคล้งระหว่างที่เรากระอักไอออกมา

สล็อต