รากเหง้าของต้นไม้พิษ

ฝุ่นผงลอยกระจายหนาดังผืนม่านในตอนที่ยกไรเดินตามข้างหลังฮิวเล็ตต์ หัวหน้าผู้คุมอุโมงค์เหมืองผู้มีแขนขาจักรกล เดินลึกเข้าไปในปล่องเหมือง ยกไรหายใจผ่านเครื่องที่ใช้สำหรับในการกรองอากาศรวมทั้งอุตสาหะห้ามตนเองไม่ให้จินตนาการว่าตลอดหลายปีที่ผ่านเลยมามีนักขุดเหมืองชาวชอนมากมายก่ายกองแค่ไหนที่เคยหายใจผ่านเครื่องไม้เครื่องมือนี้ เปลวเพลิงจากดอกไม้ไฟไฟเคมีที่แขวนอยู่บนขื่อเพดานไม้หยดลงสวมหมวกเหล็กนิรภัยที่มีรอยกัดเซาะซึ่งพวกเขาสวมอยู่ระหว่างที่เดินผ่านไป”ดุยยินหว่าเจาวิเคาะโลหะดุด่ายแม่นหยำ” ฮิวเล็ตต์เอ่ยด้วยเสียงต่ำและก็เหลียวกลับมามองดู “แต่ว่าพวกเราข่าวสารจายไม่ถูกไปถะหนัด”
พวกเราได้ยินว่าพวกเจ้าพินิจพิจารณาโลหะได้ถูกต้อง ยกไรแปล แม้กระนั้นพวกเรารู้ผิดไปถนัด
แม้ว่าจะอยู่ที่ชอนมานานถึงเจ็ดปีแล้ว แม้กระนั้นสำเนียงแปลกแปร่งของนักขุดเหมืองรายนี้ก็ทำให้นางจะต้องใช้เวลาประเมินผลอยู่ครู่หนึ่งกว่าจะเข้าจิตใจ

สล็อตออนไลน์

“ถ่ามีนักดู่แร่ พวกเราก่อม่ายจำเป็นต้องพึ่งนักวิเคาะพิลหน” ฮิวเล็ตต์กล่าวต่อ “นางม่ายเชียวชาญหินชอนหย่างพวกราว กลุ่มแรกทีมาทำม่ายสำเหร็ด!”

“วางใจได้ หัวหน้าฮิวเล็ตต์ ข้ามีประสบการณ์ขุดเหมืองทั่วทุกพื้นที่ตั้งแต่ยกริม่าไล่มาจนกระทั่งชอน” ยกไรกล่าว “เรารู้จักหินนี้ดีเท่ากับพวกเจ้า”

“เจ้ากล่าวเข้าข่างตนเอง” ฮิวเล็ตต์พูดเสียงต่ำในช่วงเวลาที่พวกเขาก้าวเข้าสู่โถงทางเท้าตรงปลายปล่องเหมือง “แต่ว่าหินทีนีม่ายราวกับครั้งเจ้ารูจาก”

กรรมกรเหมืองแร่ที่ตัวเลอะฝุ่นละอองมอมนั่งอยู่ข้างเครื่องเจาะเคมี อีเต้อลมและก็ลังใส่ระเบิดเฮ็กซ์ แท้จริง คนงานทั้งสิ้นควรกำลังทลายหินเพื่อหาชั้นหินเฮ็กซ์ไซต์ดังที่นางได้รับรองกับบารอนไกรม์ไว้ว่าที่นี่ควรจะมีแน่ๆ การที่มามองเห็นพวกเขาเอื่อยเฉื่อยแบบนี้ช่างขัดกับลักษณะการทำงานของนาง

ฮิวเล็ตต์ชูตะเกียงเคมีขึ้นส่องหินซึ่งอยู่ตรงปลายโถง ตอนต้น ยกไรไม่มั่นใจในสิ่งที่ตานางเห็น ชั้นหินจำนวนมากในดินแดนชอนมักมีต้นเหตุจากเศษขี้ตะกอนหินปูนที่เรียงสลับชั้นกับกลุ่มหินแปรซึ่งโดนความร้อนและก็แรงกดระดับร้ายแรงเมื่อเร็วๆนี้

แม้กระนั้นนี่มันไม่เหมือนกันไปอย่างสิ้นเชิง…

ยกไรคว้าตะเกียงแล้วเดินไปจนกระทั่งจุดหมายปลายทางเดิน นางถอดถุงมือข้างหนึ่งออกรวมทั้งไล่นิ้วสัมผัสไปตามฝาผนัง มันมีรูพรุน ให้ความรู้ความเข้าใจสึกอุ่นแล้วก็เป็นสีน้ำตาลไหม้ประหลาดตา… ราวกับบางสิ่งบางอย่างที่ธรรมดาแล้วนางคาดว่าจะเจอได้ในยกริม่าซึ่งเป็นบ้านกำเนิดของนาง

“แปลกจัง” นางเอ่ย “เมื่อวานนี้ยังไม่มีเลยนี่ทุ่งนา”

“ข่าพยัมบอกเจ้าแล้ว” ฮิวเล็ตต์ตอบ “เมือวานพวกเราเจาะตามทีเจ้าบอก พอเพียงวันนีกลับมา ก็พบแบบนี”

“ไม่ว่าไอ้นี่จะเป็นอะไร แม้กระนั้นท่านบารอนก็มิได้ชำระเงินว่าจ้างพวกเจ้าให้มานั่งลอยชายอยู่เฉยๆอย่างงี้ ระเบิดเลย”

ฮิวเล็ตต์ยิ้มกว้าง “นีเป็นพวกเราอุตสาห์ซ่อมแซม แต่ว่าแลวก็โคนงมาระเบิดมันทิงงันเรอ?”

“ใช่แล้ว” ยกไรรับรอง

“ถ้าหากเราเป็นเจ้า เราจะไม่ทำแบบนั้นหรอกนะ”

เสียงนั้นดังกังวาลขึ้นรอบรอบๆที่พวกเขาอยู่ เป็นดุจพลังคลื่นชนที่ลอยแหวกอากาศมา แต่ละคำที่เปล่งแสงออกมาฟังดูเหมือนกับว่าเสียงที่เกิดขึ้นจากแผ่นเปลือกโลกเสียดสีกัน

jumboslot

พวกกรรมกรเหมืองแร่ผุดลุกขึ้นยืน แม้กระนั้นยกไรแนบร่างติดกำแพงโถงรวมทั้งดึงหมวกกันน็อกลงมาปิดหัวจนกระทั่งมิดชิดรัดกุม เสียงนั้นฟังดูเหมือนจะเปล่งแสงออกมาจากบางสิ่งบางอย่างที่มีขนาดใหญ่โต เพดานทางเท้ากำเนิดรอยปริร้าวไปทั่ว

นางแหงนขึ้นทันมองเห็นฝาผนังหินที่เป็นรอยพรุน… เคลื่อนพอดิบพอดี

การขยับของมันก่อเกิดแรงบดในตอนที่รูปร่างของมันเปลี่ยนแปลง ยกไรดูด้วยความตื่นตะลึงงันเวลาที่มันเปลี่ยนสภาพเปลี่ยนเป็นปล่องลึกสองปล่องซึ่งคล้ายคลึงดวงตาที่ปิดอยู่โดยมีหินแหลมที่ยื่นออกมาซึ่งบางครั้งก็อาจจะเป็นจมูก เศษผงหล่นพรูลงมาจากโพรงโค้งหยักที่ดูราวกับว่าปากขนาดใหญ่ยักษ์จนกระทั่งน่าสยอง

บริเวณใบหน้านั้นใหญ่เต็มพื้นที่ฝาผนังข้างหน้านางซึ่งกว้างถึงสามสิบฟุตแล้วก็มากถึงหกสิบฟุตเต็มๆ

ท่านอาซีร์ช่วยด้วย! ถ้าหากเพียงแค่หัวยังใหญ่ขนาดนี้ แล้วตอนลำตัวที่เหลือจะใหญ่แค่ไหน?

ปล่องหลุมที่ดูอย่างกับว่าเบ้าตาของมันเปิดออกพร้อมเสียงบดลั่นที่ดังขึ้นและก็ทำให้นางคิดถึงเมื่อครั้งที่พบเด็กผู้หญิงนักทอตะลอนซึ่งแสดงโชว์ที่น่าแปลกบนถนนหนทางสู่เคเนเธท ยกไรจ้องตากับคนที่เป็นเจ้าของบริเวณใบหน้าใหญ่โตนั้น ดวงตามันเป็นของเหลวสีเหลืองราวเพชรนิลจินดา

ควอตซ์นี่ทุ่งนา นางคิด ธรรมดาแล้วมิได้เจอในภูมิภาคนี้นี่
[NPC5]
“หินนี่ถูกรุกล้ำ” เสียงนั้นดังสนั่นหวั่นไหวจนถึงแก้วหูแทบจะแตก ทำให้ยกไรจะต้องยกมือขึ้นปิดหูแน่น “สิ่งมีชีวิตขยับเขยื้อนอยู่ในหินนั้น ถึงจะสวยสดงดงามในแบบของมัน แต่ว่าก็วุ่น เจ้าไม่สมควรทลายหินนั้น ถ้าหากไม่ต้องการที่จะอยากพบเจอวาระสุดท้ายที่ทราม”

ดวงตาคู่นั้นกะพริบ ก้อนกรวดหล่นจากกลีบตาหินคู่นั้น

“เอ่อ เจ้า… เป็นวิญญาณที่แนวเขาหรืออะไรทำนองนั้นรึเปล่า?” นางถาม

หน้าผากของบริเวณใบหน้านั้นขยับเป็นรอยย่นพร้อมเสียงครืนที่ดังออกมา

“ไม่ใช่ อย่างต่ำ เราก็มิได้คิดแบบนั้น เรามีความคิดว่าเราเคยเป็นส่วนใดส่วนหนึ่งของยอดเขา เมื่อคราวหนึ่ง โลกนี้เต็มไปด้วยความวุ่นวายกระทั่งยากที่จะจำทุกสิ่งทุกอย่างได้หมด”

“ถ้างั้น เจ้าเป็นอะไร?” นางถาม

“นั่นนะซิ อันที่จริงแล้วเป็นอะไร?” มันเอ่ยแล้วก็ถอนใจอย่างซึมเซา ทำให้ปล่องเหมืองถึงกับสั่น “เป็นเสี้ยวหนึ่งของบางสิ่งบางอย่างที่ใหญ่มากยิ่งกว่า เป็นคนรับใช้ความมีระเบียบที่กำลังค้นหาวัตถุประสงค์ เรียกข้าว่า… มัลไฟต์”

หินดินดานแตกร่วนตกจากรอยแยกกำแพง ไม้ที่ค้ำรับน้ำหนักลั่นเอี๊ยดอ๊าดจากแรงกดในระดับที่หนักเกินจะแบกรับไหว ยกไรรู้สึกหนักใจเมื่อมองเห็นรอยฉีกร้าวตรงชั้นหินเหนือหัวนาง เส้นรอยร้าวพวกนั้นพร้อมที่จะขยายอย่างเร็ว

“เจ้าหยุดขยับซะคราวได้มั้ย? ขืนเจ้าทำอย่างนี้ต่อ ถ้ำนี้จำเป็นต้องกระหน่ำแน่”

“โอ๊ะ ขออภัยหน”

“เจ้ากล่าวว่าหินนี่ถูก… รุกล้ำถ้าเช่นนั้นหรอ?” ยกไรถาม “ถูกอะไรก่อกวนหรอ?”

“สิ่งที่ไม่สมควรมีอยู่ สิ่งมีชีวิตที่ยังอยู่เพื่อผลาญทรัพยากร”

เครดิตฟรี

ยกไรมีความคิดว่าหัวใจตัวเองเต้นแรง เหตุเพราะเคยรับรู้ความเป็นมาของนครอิค้างเธียที่ล่มสลายไปตั้งแต่เด็ก นางก็เลยเคยทราบเรื่องของเหล่าสิ่งมีชีวิตที่มีลักษณะตรงตามคำชี้แจงนั้น

“เรารู้จักพวกเขา” นางเอ่ย “แต่ว่าพวกเขาอาศัยอยู่แม้กระนั้นในแถบทะเลทรายของทวีปด้านใต้”

“ครั้งก่อนบางทีอาจเป็นแบบนั้น แต่ว่าเดี๋ยวนี้พวกเขาชำแรกแทรกซึมไปทั่วแผ่นเปลือกโลกอย่างกับรากของต้นไม้พิษ”

ยกไรก้มมองดูพื้นด้วยท่าทางอึดอัด

บริเวณใบหน้าหินหัวเราะคิกคักเศษแผ่นหินหล่นเกรียวกราวจากฝาผนังมากยิ่งกว่าเดิม

“ไม่จำเป็นที่จะต้องเป็นห่วง เราลวงพวกมันให้เข้ามาติดกับดักอยู่ในร่างของเราแล้ว เราจะขยี้พวกเขาให้เหลว แต่ว่าก็น่าจะมีมาเพิ่มเติม ด้วยเหตุผลดังกล่าว ระวังอย่าเจาะลึกจนกระทั่งเหลือเกิน…”

ประกายในแววตาของสิ่งมีชีวิตนั้นหมองลงขณะที่กลีบตาของมันปิดลง แล้วก็อุโมงค์ก็เริ่มสะเทือน

“เจ้าควรจะไปซะเดี๋ยวนี้เลย” บริเวณใบหน้าหินเอ่ย

ฮิวเล็ตต์เผยตัวขึ้นข้างหลังยกไรแล้วก็ใช้แขนพลังเคมีของเขาจับนางไว้

“พวกเรารีบหนีกานเถิด นักวิเคาะ” เขารีบ “พวกเรามัวชา ถำนีกระหน่ำใส่พวกเราแน่”

ยกไรก้มศีรษะแล้วก็เริ่มย้อนกลับไปตามทางเดิน “เราจะบอกบารอนไกรม์ว่าชั้นหินตรงนี้ถูกขุดตรวจไปหมดแล้ว”

ฮิวเล็ตต์ยิ้มกว้าง “ครั้งคราว การวิเคาะโลหะของเจ้าบางทีอาจจะแมนยำกอดายนะ”

สล็อต