ดาวสนธยา

ฉันมีปริศนาที่ต้องการถามคุณเยอะไปหมด ฉันแอบมองมองดูคุณระหว่างที่พวกเราเดินไปร่วมกัน คุณดูตรงไปด้านหน้า ฉันมองเห็นคุณส่ายตาดูดูไปทั่วยังสุดขอบขอบเขตของสวนสาธารณะซึ่งอยู่ไกลออกไป ผมสีแดงของคุณสะท้อนประกายแสงตะวันท้ายที่สุดของยามบ่ายในทุกก้าวที่เดิน คุณมองเห็นอะไรรึเปล่านะ? ธรรมดาแล้วคุณเที่ยวตรวจอย่างงี้หรอ? คุณเบื่อรึเปล่านะ? คุณมาตรงนี้เพราะเหตุไร? เชื่อว่าเลยว่าคุณจะต้องการมา คุณมาเพราะเหตุใดนะ? ฉันเร่งฝีเท้าเพื่อตามคุณให้ทัน

“ฟอร์จู—ซาร่าห์” ฉันเปลี่ยนวลีเพราะว่าคิดขึ้นได้

สายตาของคุณยังคงจ้องอยู่ที่ทางเบื้องหน้า ฉันเลยบอกต่อ

“ขอบคุณมากที่มานะ ฉันทราบว่าเชื้อเชิญคุณแบบฉับพลันไปหน่อย บางคราว ลูลู่ก็วาดภาพอะไรแปลกๆที่แท้ก็เยอะแยะเลยล่ะ แล้วผู้รักษาดวงดาวผู้อื่นจากกลุ่มของคุณ—”
“เอซถูกกักขังจริงๆลักซ์” คุณบอกขึ้น

สล็อตออนไลน์

“โอ้” ฉันติดๆขัดๆ “ไม่ต้องคิดมากหรอก” ฉันรู้สึกได้เลยว่าแก้มของตนเองกลายเป็นสีชมพู ฉันดึงปลายถุงมือของตน คุณหันมามองดูฉันด้วยรอยยิ้มกริ่มที่ทำให้สีหน้าท่าทางคุณมองสุภาพขึ้น

“เขาเองก็ต้องการมาที่นี่็” คุณกล่าวต่อ “โซรากะก็ด้วย แม้กระนั้นกลุ่มแพนธิออนคนไม่เพียงพอ แล้วคืนวันนี้สินดร้าก็ติดดาราศาสตร์ที่มหาวิทยาลัย—”

“—แล้วอาริล่ะ?” ฉันพูดโพล่งถามเร็วเกินความจำเป็น

รอยยิ้มของซาร่าห์แข็งทื่อไป “ตอนนี้เขายุ่งๆน่ะ”

“ช่างเถอะ”ฉันกล่าวพลางคิดหาทางแปลงเรื่องคุย ที่กึ่งกลางสวนสาธารณะ แจนน่ากำลังดันป๊อปปี้และก็จิงซ์ผู้มีนิสัยถูกใจเอารัดเอาเปรียบบุคคลอื่นให้ขึ้นไปนั่งบนม้าหมุนที่แผดเสียงเอี๊ยดอ๊าด ลูลู่นั่งแกว่งชิงช้าอยู่ในจุดที่ใกล้ๆนั้น โซ่ชิงช้าที่ทำมาจากโลหะแผดเสียงกระทบกันเบาๆเหมือนกับกระดิ่งลมอันเดียวถาง ในสวนสาธารณะไม่มีผู้ใดอื่นเว้นเสียแต่เรา “เงียบจังเลยเนอะ”

“ก็อย่างที่คุณบอก บางทีอาจจะไม่มีอะไรก็ได้” คุณบอกแบบสบายๆ

ฉันถือแผ่นกระดาษที่พับไว้ออกมาจากกระเป๋า ขอบกระดาษที่ฉันฉีกมาจากสมุดเขียนของลูลู่นั้นรุ่ยแล้วก็สลัดกระจายกึ่งกลางสายลมเอื่อยๆ ทรงของเครื่องมือสนามเด็กเล่นแล้วก็สายไฟฟ้าที่อยู่รอบสวนสาธารณะกลางเมืองวาโลแรนนั้นกระจ่างแจ้งพอเหมาะพอควร แม้กระนั้นสิ่งที่ฉันหนักใจก็คือวงกลมนับสิบๆที่อยู่บนฟ้า ป๊อปปี้พูดว่าห้องเรียนวิชาฟิสิกส์มันอากาศอบอ้าวเกินความจำเป็นแล้วลูลู่ก็มัวแต่วาดภาพเล่นเรื่อยเปื่อยแก้ง่วงหงาวหาวนอน

“มองสิ!” เสียงร้องของลูลู่ที่ดังมาจากชิงช้ากระตุกฉันออกมาจากห้วงความคิด คุณแกว่งชิงช้าไปจนกระทั่งจุดสุดยอดแล้วก็ชี้เส้นขอบฟ้าด้วยอาการตื่นเต้น มีแสงไฟจุดหนึ่งพึ่งปรากฏขึ้นตัดกับผืนฟ้า “ดาวย่ำสนธยา! ฉันมองเห็นก่อนคนไหนเพื่อนพ้องเลย”

ฉันผ่อนลมหายใจที่ไม่รู้ตัวว่าก่อนหน้านี้ที่ผ่านมาได้กลั้นไว้ออกมา ก็แค่ดาวดวงหนึ่ง พวกดาวรังควานพวกเรามิได้

“ดาวย่ำสนธยามันไม่ใช่ดาวจริงๆซะหน่อย” ป๊อบปี้ทำเสียงเอือมระอา “ตามหลักแล้ว มันเป็นดาวพระเคราะห์”

“แจนน่ากล่าวว่าทั้งหมดทุกอย่างมีแสงสว่างดาวอยู่ด้วย” ลูลู่แย้งกลับ

แจนน่าผงกศีรษะเห็นด้วย

jumboslot

“คุณจะขออะไรล่ะ ลูปส์?” จิงซ์โยนชิโระกับคุโระสลับกันไปๆมาๆด้วยอาการเหม่อลอยในขณะม้าหมุนขยับวนไปเรื่อยลูลู่ออกแรงใช้เท้าถีบพื้นเพื่อส่งแรงให้ชิงช้าแกว่งไกวสูงมากขึ้น

“ดาวเยอะมากๆเลย!” คุณแผดเสียง “ฉันต้องการมองเห็นดาวเยอะมากๆ”

“แต่ว่ามันยังไม่มืดดี” จิงซ์บอก “ยังไม่เห็นดาวดวงอื่นๆหรอก”

“ไม่เกี่ยวสักนิด” ลูลู่ใช้เท้าถีบพื้นแรงขึ้น “ถึงอย่างไรดาวดวงอื่นๆก็อยู่ตรงที่ของพวกมันตลอดระยะเวลานี่ แม้กระทั่งไม่เห็นก็เหอะ”

“ที่ไอพ่นจรวดกล่าวก็ถูก” ป๊อปปี้อำพรางลักษณะของตนเองที่จำต้องฝืนใจเห็นด้วยกับจิงซ์โดยการทำเป็นตรวจมองรอยถลอกปอกเปิกที่มิได้มีอยู่จริงบนค้อนของตัวเอง “ถ้าเกิดเป็นในเมือง มันจะต้องมืดตึดตื๋อก่อนถึงจะมองเห็นดาว มันไม่ราวกับที่ค่ายนะ”

ฉันยกมือทั้งสองข้างขึ้นป้องปากและก็ตะโกนร้อง “ทุกคนบอกถูกหมดล่ะ” จิงซ์อ้าปากจะโต้เถียง แม้กระนั้นและยักไหล่รวมทั้งเห็นด้วยความมีชัยคราวนี้ไป

ฉันหันกลับไปพบซาร่าห์

“พวกเขาเป็นอย่างงี้ตลอดเลยหรอ?” ซาร่าห์ถาม ฉันแน่ใจว่าคุณคงกำลังคิดเทียบเรากับกลุ่มของคุณอยู่แน่นอนบทสำหรับพูดแบบงี้คงจะไม่มีวันเกิดขึ้นแน่หากมีแต่ว่าพวกเขา พวกเขาคงดำเนินงานเอาจริง เที่ยวตรวจตรวจสอบสวนสาธารณะรวมทั้งจบหน้าที่ไป ฉันมองไม่ออกว่าซาร่าห์รู้สึกผิดหวัง หรือหงุดหงิดรำคาญ หรือทั้งคู่อย่างกันแน่

“เป็นว่าพวกเขาแย้งกันหนักอย่างงี้ตลอดรึเปล่าอ่ะหรอ?” ฉันหยั่งท่าที “ไม่หรอก เป็นว่า มันก็ใช่ล่ะ… บางครั้งบางคราว—”

“ความไม่รู้เดียงสานี้” คุณพูดเสียงค่อยๆ

“เอ่อ… ก็คุณมีอาริเป็นหัวหน้านี่ท้องนา คุณก็จะต้องทราบแน่ว่าจำต้องทำอะไรอย่างไร ส่วนกลุ่มพวกเรา ก็นะ… พวกเขามีแม้กระนั้นฉัน”

เครดิตฟรี

“ความไม่รู้เดียงสามันก็มิได้ห่วยแตกเสมอหรอก” คุณเริ่มเหม่อไปไกลอีกทีประหนึ่งว่ากำลังบากบั่นรำลึกถึงความฝันครั้งเก่าก่อน ซาร่าห์ผงกศีรษะช้าๆเช่นเดียวกันกับกำลังเห็นด้วยกับสิ่งที่ผุดขึ้นมาในความจำ “ใช่ คุณทำให้ฉันรำลึกถึงคนคนนั้นโน่นล่ะ”

“ฉันเนี่ยนะ? ทำให้คุณรำลึกถึงอาริหรอ?!” ฉันถามแล้วก็มานะเต็มกำลังที่จะคุมน้ำเสียงไม่ให้มองห่อเหี่ยว นี่คุณมีความรู้สึกว่าฉันราวกับอาริจริงหรอ? ที่ไหนกันเนี่ย? บางครั้งอาจจะเป็นอาริยุคที่อายุน้อยกว่านี้รึเปล่า? เป็นว่าคุณก็ควรทราบสิ ก็คุณเป็นผู้หมวดของอารินี่ท้องนา กลุ่มเก่าของอาริมีผู้หมวด ผู้คนจำนวนมากรึเปล่านะ? ถ้าเกิดกลุ่มของเรารวมกัน ฉันบางครั้งก็อาจจะได้เป็นคนอื่นๆแทน อย่างซาร่าห์อะไรงี้?

“ไม่เลย” ซาร่าห์หัวเราะขึ้นมาเฉยเมยเลย ฉันไม่รู้เรื่องว่าคุณอ่านใจผู้อื่นได้รึเปล่า แม้กระนั้นความมุ่งหวังฉันดับวูบไม่ได้แตกต่างจากลูกโป่งที่ถูกปลดปล่อยลมออก

“บุคคลอื่นน่ะ คุณทำให้ฉันรำลึกถึงอีกคนหนึ่ง” ซาร่าห์ตอบด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง “เป็นผู้ที่จากฉันไปตั้งแต่เมื่อก่อน หญิงคนนั้นก็มีผมสีชมพูแบบเดียวกัน” คุณดูฉันอีกที ฉันพากเพียรไม่ขยุกขยิกไปๆมาๆระหว่างที่โดนจ้องมองตรวจสอบ “คิดไปคิดมา คุณเองก็จงรักเหลือเกินเช่นเดียวกันนะ… และก็ช่างฝันอย่างยิ่ง จะว่าไปคุณน่ะเสมือนพวกเขาผสมๆกันมากยิ่งกว่า” คุณสรุป
[NPC5]
พวกเขา? กลุ่มที่คุณเสียไปถ้าเช่นนั้นหรอ? เกิดเรื่องไม่ดีรึเปล่า? พวกเขาเป็นใครกันแน่กันนะ? ฉันเพิ่มปัญหาอีก 10 ข้อที่ต้องการจะถามคุณเข้าไปในรายการปัญหาในหัวที่ยาวยืดขึ้นเรื่อยโดยตลอด

เรื่องราวมันคืออะไรกันนะ?

“ลักซ์! ซาร่าห์! มองสิ” ลูลู่ตะเบ็งอย่างสุขสบายขึ้นมาสอดแทรกห้วงความคิดของฉันก่อนที่จะฉันจะคิดไปไกลกว่านี้ “คำภาวนาของฉัน!”

พวกเราหันกลับไปดูสนามเด็กเล่นที่อยู่ห่างออกไป ฉันกวาดสายตามองอย่างคร่าวๆลูลู่ จิงซ์ ป๊อปปี้ แจนน่า ทุกคนยังไม่เป็นอันตรายดี แสงสว่างยามเย็นทำให้พวกเขามองละมุนตารวมทั้งเด็กกว่าอายุจริง ประทีปประดับประดาถนนหนทางในสวนสาธารณะสว่างพรึ่บขึ้นมาพร้อมพอดิบพอดีอย่างบังเอิญเชิญชวนให้ไม่น่าเชื่อใจ กรุ๊ปแสงสว่างพริบพราวแพรวลอยอยู่เหนือหัวพวกเขา ทุกคนในกลุ่มดูเหมือนกับว่ากำลังตกอยู่ในห้วงความฝันที่ความฝันอันน่าพิศวง

“ลูปส์ อย่างที่จิ๋วเยี่ยมบอกเลย มันยังไม่มืดพอเพียง…” เสียงเอี๊ยดอ๊าดที่ดังมาจากม้าหมุนเบาๆช้าลงจนกระทั่งอยู่นิ่งตอนที่แจนน่า ป๊อปปี้ และก็จิงซ์แหงนดูเช่นเดียวกัน ฟ้ามืดลงอย่างเร็ว เร็วมากเกินความจำเป็น ฉันเกือบจะไม่เห็นกลุ่มต้นไม้ที่อยู่ตรงขอบสวนสาธารณะแล้ว ซาร่าห์กับฉันเริ่มเร่งฝีเท้ากลับไปที่สนามเด็กเล่น

สล็อต