คืนสู่เหย้า

ลูเซี่ยนนั่งอยู่บนยอดเนินใต้เงาของไทรใหญ่รวมทั้งส่ายตาดูมองดูไปทั่วซอกเขาระดับล่าง มือเขาวางอยู่บนปืนพกทั้งคู่กระบอกของเขา นิ้วก็คลำแตะต้องผิวโลหะสำริด หมอกร้ายกาจโรยตัวปกคลุมที่ราบลุ่มสีเขียวชอุ่มรวมทั้งกลืนรับประทานทุกสิ่งทุกอย่างที่มันเขยื้อนผ่าน แฮร์โรว์วิงได้เริ่มขึ้นบนเกาะที่นี้ตั้งแต่เมื่อหลายชั่วโมงก่อนหน้านี้
แสงสว่างจากคบเพลิงนับไม่ถ้วนเขยื้อนท่ามกลางความมืดดำมิด กรุ๊ปหมอกลอยปกคลุมทั่วรอบๆ เปลวหยีจนกระทั่งเบาๆดับลงครั้งละกองๆระยะห่างนั้นไกลเกินกว่าจะนำพาเสียงกรีดของคนที่กำลังจะสิ้นใจมาถึงได้
แต่ว่ามีแสงสว่างหนึ่งที่ยังเจิดจ้า แสงสว่างเรืองสีเขียวจางของมันล่องลอยกึ่งกลางหมอกดุร้ายเหมือนกับมิได้อิทธิพลใดจากหมอกนั้น เปลวเพลิงทรามที่วิญญาณบาป หัวใจของลูเซี่ยนเต้นรัวเมื่อเห็นภาพข้างหน้าพร้อมความรู้สึกเดือดลนลานที่แล่นไปทั่วร่าง

เขาถลันลงจากเนินโดยเพียรพยายามทรงตัวบนทางที่มีหินก้อนกรวดเรียงกันหละหลวมๆจนตราบเท่ามาถึงที่ราบข้างล่าง ศพร่างหนึ่งนอนอยู่กึ่งกลางดงหญ้าสูง แขนทั้งสองข้างของร่างนั้นเกาะหัวไหล่ไว้แน่น ดวงตาเบิกโพลงเปิดเผยให้มองเห็นดวงตาดำสนิทที่มองดูฟ้าซึ่งไม่มีแสงเดือน เขาเดินผ่านไปเพื่อตามหาต่อ

สล็อตออนไลน์

ศพที่ห้าทำให้เขาจำเป็นต้องหยุดชะงัก ร่างของชายแก่อยู่ในท่าเหยเกเพราะเหตุว่าความเจ็บร้ายแรง เสื้อคลุมขาดเป็นริ้ว เนื้อฉีกแขวน มองดูด้วยสายตาที่ชำนิชำนาญก็รู้ว่าเป็นรอยแผลจากเคียวแน่ๆ

ลูเซี่ยนเปลี่ยนเส้นทางแล้วก็เดินตามรอยศพไปจนกระทั่งตีนเนินที่สูงชัน เขาไต่ไต่ขึ้นไปผ่านดงไม้พุ่มไม้ที่เรียงหน้าดก เสียงกรีดดังขึ้นให้ได้ยินตั้งแต่เขายังไม่ถึงยอดเนินที่อยู่ไกลออกไป

หมอกร้ายกาจหลั่งไหลเย็บปกปกคลุมทั่วรอบๆลานเตียน มันเขยื้อนถั่งโถมและก็ขยับแปลงในขณะทรงที่มองง่อยเปลี้ยเสียขาขยับเขยื้อนอยู่ในกรุ๊ปหมอกดก ชาวเกาะซึ่งอยู่ในภาวะขวัญหายพากันวิ่งกระโจนลงจากผาสูงลงสู่ห้วงมหาสมุทรด้วยความมุ่งหวังอันน้อยนิดที่จะรักษาชีวิตรอด สายหมอกกลืนรับประทานพวกเขาทั้งปวง เงาคลั่งโรยตัวปกคลุมวิญญาณอันน่าสังเวชที่ออกเสียงกรีดลั่นระงมผสานกับเสียงคำรามอันเลวร้ายที่ดังกระหึ่มอยู่ด้านใน

เขาเล็งปืนไปยังมวลสารที่ดีดตัวพุ่งขึ้นมา ฝูงวิญญาณร้ายที่กรีดโหยหวนทะยานออกมาจากหมอกเพื่อจู่โจมใส่เขาด้วยคมกระบี่อันไร้มนุษยธรรมแล้วก็เขี้ยวฟันอันน่าสยอง

เขายิงลำแสงชำระล้างสวนเข้าใส่ภูตผีจะต้องคำแช่งพวกนั้น แรงดีดนำมาซึ่งการทำให้เขาเซถอยไปหนึ่งก้าว ส้นรองเท้าเขาเหยียบลงที่ขอบขอบผา เขาหันละเลยไหล่ คลื่นสมุทรที่ป่วนปั่นโหมซัดริมตลิ่งท่ามกลางความมืดมนมิดของระดับล่าง

เสียงหัวเราะแผดดังขึ้นท่ามกลางเสียงโหยหวนของผีจำนวนนับไม่ถ้วน เขาหมุนพร้อมเล็งอาวุธในมือทั้งสองข้างไปที่หมอกซึ่งกำลังเขยื้อนเข้ามา ไฟสัญญาณส่องอยู่กึ่งกลางกรุ๊ปหมอกที่ขยายใหญ่ด้วยความพลุ่งพล่าน

jumboslot

ลูเซี่ยนเก็บปืนกระบอกหนึ่งใส่ซองรวมทั้งล้วงมือเข้าไปในเสื้อโค้ตหนัง เขาควานหาพบระเบิดมือและก็เอามันออกมา ที่เปลือกผิวหยาบคายของระเบิดขนาดเท่าฝ่ามือมีเครื่องหมายประทับไว้ ถึงเวลาพิสูจน์แล้วว่าช่างทำอาวุธวัยแก่ในใบเสร็จรับเงินจ์วอเทอร์น่าไว้วางใจหรือไม่

เขาปาระเบิดออกไปไกลเป็นเส้นโค้งแล้วก็เมื่อมันถึงจุดสุดยอดของรัศมีวงโค้ง เขาก็ลั่นกระสุนปืน ระเบิดมือแตกกระจายเป็นกรุ๊ปผงสีเงิน ผงนั้นลอยหมุนแล้วค้างอยู่ในอากาศเป็นช่องเวิ้งประกายวับๆที่อยู่กับที่อยู่ท่ามกลางไอหมอกที่ความตายและก็ไล่ส่งหมอกร้ายกาจให้พ้นไป

เธร็ชยืนอยู่ภายในรอยแยกนั้นเหนือร่างหญิงสาวผู้หนึ่ง นางบิดกายไปๆมาๆด้วยความเจ็บในตอนที่เคียวปลายโซ่ฝังจิกลงไปในเนื้อกายแล้วก็ฉุดกระชากวิญญาณของนางออกมาจากร่าง ผู้คุมโซ่ปลิดวิญญาณชูตะเกียงโบราณของเขาขึ้นในขณะมันเริ่มส่องแสงเรือง ร่างไม่มีชีวิตของหญิงสาวตกลงไปกองที่พื้นแล้วก็ตะเกียงดวงนั้นก็รับผู้ต้องขังรายใหม่เข้าไปสถิต

ภูติผีหันมาหาลูเซี่ยนแล้วก็แสยะยิ้ม “เราในเฮเลียนึกถึงเจ้าแล้วก็เป็นห่วงว่าเจ้าจะลืมรสของชัยไปเสียแล้ว นักล่าเงา”

เธร็ชเคาะตะเกียงดวงนั้น มันสว่างวาบขึ้นมาอย่างกับสนองตอบสัญญาณจากเขา

“มองสิ เพียงพอเจ้ามา วิญญาณของนางก็สว่างขึ้นเลย” เธร็ชเอ่ย “ความมุ่งหวังที่เจ้าหยิบยื่นให้ มันช่วยดีขึ้นกว่าเดิมความทุกข์ระทมแสนสาหัสได้ชั่วครั้งคราว”
[NPC5]
สายตาของลูเซี่ยนขยับดูตะเกียงดวงนั้น ผงสีเงินกระจัดกระจายเฉดหัวไล่รัศมีแสงสว่างป้องกันที่แบออกมาจากตารางขังวิญญาณที่หุ้มห่อด้วยเหล็กดัดลวดลาย เขากำปืนทั้งคู่กระบอกไว้แน่นคอยจังหวะ

“โอ้ แต่ว่าถ้าหากทำผิดพลาดก็จำต้องรับผลเสียที่ตามมาด้วย” เธร็ชหัวเราะ “พวกมันช่วยตัดทอนความเจ็บปวดรวดร้าวทุกข์ทรมานแสนสาหัสของนาง ความคาดหมายทั้งปวงลอยละลิ่วหลุดลอยเสมือนเด็กที่ถูกเหวี่ยงชนหิน”

ห้วงความคิดลูเซี่ยนหวนคิดไปถึงการเจอกันครั้งปัจจุบันของพวกเขา แม้กระนั้นเขาเพียรพยายามปัดความนึกคิดนั้นทิ้งไป

“เจ้าทราบรึเปล่าว่าสิ่งนาขี้ตระหนี่ลัวที่สุดเป็นยังไง?” เธร็ชเอ่ย “การที่จะต้องทนทุกข์จนกระทั่งวันสุดท้ายของทุกสิ่ง โดยมีเจ้าอยู่ใกล้เคียงยังไงล่ะ”

ไฟในตะเกียงดวงนั้นวูบไหว ลำแสงสีเขียวซีดเผือดริบรี่ลง เขารู้สึกได้ว่านางกำลังขยับเอื้อมมาสวมกอดเขาด้วยความอบอุ่นที่ไม่บางทีอาจสัมผัสได้ซึ่งเจอได้ในจากวิญญาณแล้วก็ความจำแค่นั้น

ลูเซี่ยน…

ไออุ่นกระจายขึ้นมาในหัวใจของเขาเมื่อได้ยินเสียงนาง เธร็ชบอกถูก เซนน่ารับทราบถึงตัวตนของเขาเมื่อใดก็ตามเขาอยู่ใกล้ ความรู้สึกนางส่งมาจะมีพลังแรงขึ้นเมื่อใดก็ตามเจอกัน เหมือนกับท้าอำนาจของผู้คุมโซ่ปลิดวิญญาณรวมทั้งการทรมาทรกรรมจากเขา พวกเขาจับสัมผัสของกันและกันได้เมื่อเขาก้าวขึ้นมาบนเกาะที่นี้

ตะเกียงสั่นไปๆมาๆอยู่ในกำมือของเธร็ช แสงสว่างแรงหมุนเป็นเกลียวอยู่ในตะเกียงและก็ดิ้นรนขยายดันตัวตะเกียงที่ขัง เธร็ดูองดูการเคลื่อนที่นั้นรวมทั้งเพียงแค่ยิ้มเยาะ ลูเซี่ยนเล็งปืนคู่ของเขาไปยังพลังป่วนปั่นในก่อตัวขึ้นภายใน แสงสว่างปกป้องของตะเกียงดวงนั้นเริ่มจางลง

ในขณะนี้เลย สุดที่รัก…

ลูเซี่ยนยิงปืน

เครดิตฟรี

ลำแสงทะลวงเผาแนวคุ้มครองป้องกันที่คลอนแคลนแล้วก็พุ่งชนลำแสงทะลวงแนวปกป้องที่กระเพื่อมไปๆมาๆไปชนชิ้นเหล็ก ตะเกียงที่ห้อยติดอยู่ที่โซ่แกว่งไกวอย่างหนัก นี่เป็นครั้งแรกที่ตารางกักวิญญาณอันดั้งเดิมชิ้นนี้โดนเปลวเพลิงชำระล้างของเขาจู่โจม

เธร็ชร้องขู่คำรามด้วยความเกรี้ยวกราดแล้วก็สลัดมือพาตะเกียงไปไว้ข้างๆ

แก๊สพิษของหมอกดุร้ายระเบิดขึ้นในตะเกียงดวงนั้นและก็หุ้มครอบเกลียวแสงสว่าง เงามืดขยายตัวกลืนรับประทานสิ่งที่เปรียบได้ดั่งร่างของหญิงสาวคู่รักของเขารวมถึงผีเยอะมากที่ดิ้นรนต้องการมีอิสรภาพ นางถูกทึ้งฉุดกระชากและก็กรีดในขณะความมืดดำแผ่กระจายในตะเกียง

“อย่า!” ลูเซี่ยนร้องขึ้นมาพร้อม “ปลดปล่อยนาง!”

เธร็ชหัวเราะ เสียงหัวเราะอันโหดเหี้ยมดังกระหึ่มเย้ยหยันในระหว่างที่เซนน่ากรีดด้วยความเจ็บ

ลูเซี่ยนหันกระบอกปืนไปทางเธร็ช ความเกรี้ยวกราดทั้งสิ้นที่เขารู้สึกถูกส่งไปที่อาวุธประจำกายที่ระเบิดเปลวไฟออกไป

พลังที่ถูกยิงออกไปพุ่งเข้าใส่ร่างของผู้คุมโซ่ปลิดวิญญาณจนถึงกำเนิดเปลวชำระล้างหุ้มห่อร่างอันต่ำช้าของเขา ลูเซี่ยนพุ่งตัวไปด้านหน้ารวมทั้งซัดยิงซ้ำ แต่ว่าการจู่โจมคราวนี้กลับไม่เกิดผลเนื่องมาจากถูกปัดป้องด้วยรัศมีที่ความมืดดำที่แบออกมาอีกทีจากตะเกียงดวงนั้น

เปลวไฟที่เผาผลาญเธร็ดูอดดับลงด้วยฤทธิ์ของพลังที่ความมืดมนนั้น เขายิ้มรวมทั้งยกตะเกียงขึ้นในอากาศเหมือนกับเป็นรางวัลให้แย่งชิง

ลูเซี่ยนรู้สึกหนักขึ้นมาในอก การจู่โจมทะลวงพลังคุ้มครองปกป้องของตะเกียงได้แท้ๆแต่เสียเปล่า ผงสีเงินที่อยู่รอบกายเขาลอยหล่นลงสู่พื้น สายหมอกร้ายกาจชำแรกแทรกเข้ามาในโพรงป้องกันที่เกิดขึ้นมาจากอำนาจของระเบิดมือ รอยแยกเริ่มปิดลง ตอนนาทีทองสิ้นสุดลงสุดแท้แต่คู่รักของเขายังถูกคุมขัง

สล็อต