WUKONG

ในผืนป่ามหัศจรรย์ของดินแดนไอโอเนีย มีวาสทาญ่ากลุ่มหนึ่งซึ่งเรียกว่าเผ่าชิมอนอาศัยอยู่ พวกเขามีนิสัยระแวดระวังและมองว่าชีวิตคือการไต่ขั้นบันไดแห่งวิวัฒนาการด้านสติปัญญา พวกเขาเชื่อว่าเมื่อตายไป พวกเขาจะกลายเป็นหินที่กลับคืนสู่ผืนดินเพื่อเริ่มต้นการไต่บันไดชีวิตใหม่อีกครั้ง

slotxo

ด้วยมีนิสัยหุนหันพลันแล่น ฉลาด และขี้เบื่อ คงในวัยเยาว์จึงไม่ค่อยเหมือนสมาชิกเผ่าชิมอนรายอื่นๆ เท่าใดนัก พวกเขาทนโดนคงแกล้งอยู่หลายปี… จนกระทั่งวันหนึ่งเขาวิ่งหน้าตาตื่นมาบอกว่ามังกรธาตุร่างยักษ์ตัวหนึ่งกำลังมุ่งหน้ามาเผาทำลายหมู่บ้านกลางพงไพรของพวกเขา

แต่คงกลับหัวเราะคิกคักในขณะที่สมาชิกเผ่าของเขาพากันหนี เมื่อพวกเขารู้ความจริงว่าโดนคองหลอกและหมดความอดทนแล้วในที่สุด เหล่าชิมอนก็พร้อมใจกันเนรเทศคองไปจากหมู่บ้าน สำหรับตัวคงแล้ว เขาทั้งดีใจและเสียใจ เขาตั้งเป้าหมายว่าจะไปอยู่กับผู้ที่มีอารมณ์ขันมากกว่านี้

เขาใช้ชีวิตตามวิถีจอมลวงโลก และสถาปนาตัวเองเป็น “ราชาวานร” เขามักจะไปท้าคนอื่นๆ ให้มาดวลหรือแข่งขันประชันไหวพริบอยู่บ่อยๆ เขาอวดอ้างว่าไม่มีใครสามารถเอาชนะเขาได้—จนกระทั่งวันหนึ่งเมื่อเขาได้ประมือกับเพชฌฆาตชาวน็อกซัสในดินแดนซีฮันอันไกลโพ้น ชายชาวน็อกซัสและพรรคพวกไล่ล่าราชาวานรลึกเข้าไปในป่าใหญ่โดยที่เขาได้แต่หลบซ่อนตัวอยู่ในนั้นจนกระทั่งเมื่อผู้รุกรานเดินทางพ้นชายฝั่งของแดนปฐมภูมิแห่งนี้ไปตลอดกาลแล้ว เขาจึงค่อยโผล่หน้าออกมาอีกครั้ง

เมื่อเวลาผ่านไป คงก็ได้เห็นความเหี้ยมโหดอำมหิตที่พวกน็อกซัสกระทำกับดินแดนบ้านเกิดของเขา

เขาออกเดินทางเพื่อตามหาเหล่าปรมาจารย์ด้านวิชาต่อสู้แห่งวูจูผู้มีชื่อเสียงเลื่องลือเป็นตำนาน แต่กลับพบว่าหมู่บ้านของพวกเขาถูกทำลายจนพินาศ บุคคลเดียวที่เหลือชีวิตรอดคือชายที่นั่งเงียบอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพัง ดังนั้น คงจึงท้าชายผู้นั้นให้มาประลองฝีมือกันเล่นๆ ชายผู้นั้นลุกขึ้นยืนและสามารถสอยคู่ท้าประลองชาววาสทาญ่าให้ร่วงได้ในการขยับเพียงครั้งเดียว จากนั้น เขาก็นั่งลงทำสมาธิต่อ

เป็นเวลาหลายสัปดาห์ที่คงแวะเวียนกลับมาหาเขาครั้งแล้วครั้งเล่า ด้วยตั้งปณิธานว่าจะต้องเอาชนะชายผู้ไม่แยแสต่อสิ่งใดคนนี้ให้ได้—แต่ราชาวานรก็ต้องพบกับความพ่ายแพ้ทุกครั้งไป ไม่ว่าเขาจะบุกเข้าโจมตีจากด้านหลัง ด้านบน หรือด้านล่าง นักรบผู้นั้นรู้ตัวก่อนทุกครั้งที่คงจะจู่โจม แม้แต่ในตอนที่ราชาวานรแห่งวาสทาญ่าพยายามจะเบี่ยงเบนความสนใจเขาด้วยเรื่องขำขันแสนตลก หนำซ้ำเขายังรู้ทันไม่ยอมดื่มน้ำชาที่คงแอบใส่สุราฤทธิ์แรงลงไปด้วย

ในที่สุด ราชาวานรก็ยอมคุกเข่าต่อหน้าชายผู้นั้นและขอร้องให้เขาช่วยรับเป็นศิษย์ นอกจากจะต้องการเป็นสุดยอดนักรบผู้ยิ่งใหญ่แล้ว คงยังมีเป้าหมายอื่นที่เขาแสวงหาอีกด้วย แต่เขาไม่สามารถอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้ว่ามันคืออะไร

เมื่อเห็นว่าคงยอมละความหยิ่งผยองที่มี ชายผู้นั้นก็รู้ได้ว่าหนุ่มชาววาสทาญ่าผู้นี้พร้อมแล้ว เขาแนะนำตัวว่าชื่อยี และเป็นอาจารย์คนสุดท้ายของวูจู เขาตกลงรับปากที่จะสอนวิชาให้คงภายใต้วิถีแห่งความมีวินัยและความอดทน เขาสามารถช่วยขัดเกลาเปลี่ยนแปลงนิสัยชอบประมาทและหุนหันพลันแล่นของคงให้กลายเป็นกระบวนท่าการต่อสู้พิฆาตที่ว่องไวและเหนือการคาดเดาได้

ทั้งสองต่างรู้สึกชื่นชมนับถือกันและกันมากขึ้นเรื่อยๆ แต่กระนั้น ยีก็ยังไม่ค่อยยอมเล่าเรื่องราวแต่หนหลังของเขา หรือเหตุผลที่ทำให้เขาไม่ยอมละทิ้งหมู่บ้านที่ถูกทำลายจนพังพินาศแห่งนี้ คงยื่นข้อเสนออย่างหนึ่ง ทั้งสองจะทำการประลองฝีมือฉันท์มิตร หากคงเป็นฝ่ายชนะ ยีจะต้องเปิดเผยสาเหตุที่ทำให้เขาเลิกต่อสู้ หากชัยชนะตกเป็นของยี คงจะต้องงดพูดเป็นเวลานานหนึ่งปีเต็ม

ยีตกลงยอมรับข้อเสนอด้วยความยินดี

ครั้งแรกที่คงเดินทางมาถึงวูจู เขาเคยลัดเลาะผ่านทุ่งดอกป๊อปปี้ควัน และตอนนี้ เขาก็หลอกล่ออาจารย์ของเขาไปทางนั้น ทุกครั้งที่ยีโจมตี ดอกไม้รอบตัวเขาที่ได้รับแรงกระทบกระเทือนจะพุ้งกระจายไปทั่ว—จนในที่สุด ยีซึ่งอยู่กลางดงหมอกที่หนาขึ้นเรื่อยๆ ก็ฟาดโจมตีใส่เป้าหมายซึ่งเขาเข้าใจว่าเป็นคง แต่ที่จริงแล้ว สิ่งที่เขาโจมตีนั้นคือหุ่นฟางที่ทำมาหลอก คงฉวยใช้โอกาสนี้ให้เป็นประโยชน์และรวบตัวยีให้ลงไปกองที่พื้น

ในที่สุด ยีก็ได้เล่าความจริงให้คงฟัง เขาและเพื่อนๆ ร่วมสำนักได้เข้าร่วมรบในสงครามเพื่อปกป้องไอโอเนีย ซึ่งส่งผลให้น็อกซัสระบายความเกรี้ยวกราวใส่หมู่บ้านวูจูเพื่อเป็นการเอาคืน เขาโทษตัวเองว่าเป็นสาเหตุที่ทำให้ชาวบ้านทุกคนต้องตาย และคอยดูแลปกป้องซากปรักหักพังที่เหลืออยู่เพื่อเป็นการไถ่โทษ

และแล้วคงก็ตระหนักขึ้นมาได้ว่านี่คือสิ่งที่เขาแสวงหา แม้เขาจะถูกเผ่าของตัวเองขับไล่ แต่เขายังอยากที่จะปกป้องเหล่าชิมอนที่เคยให้เขาได้พักพิงมาเป็นเวลานาน อีกทั้งยังนำพาเขาไปสู่เส้นทางแห่งความรู้และปัญญา นอกจากยีจะภาคภูมิใจในศิษย์ของตนแล้ว เขารู้สึกมีไฟขึ้นมาอีกทั้งที่จะทำตามอุดมการณ์ของตน—เขามอบพลองวิเศษที่สร้างโดยดอแรน ช่างทำอาวุธฝีมือระดับตำนานให้คง รวมถึงมอบคำเรียกชื่อใหม่อันทรงเกียรติซึ่งสงวนไว้สำหรับยอดศิษย์แห่งวูจูเท่านั้นด้วย

นับจากวันนั้นเป็นต้นมา เขาก็เป็นที่รู้จักในชื่อว่า หวู่คง

แม้ว่าสงครามจะจบสิ้นไปนานแล้ว แต่อิทธิพลของน็อกซัสยังคงอยู่และสร้างความเดือดร้อนให้ไอโอเนีย มีการตัดถนนเส้นต่างๆ ผ่านป่าเก่าแก่ พวกที่ตั้งตัวเป็น “เจ้าหน้าที่เก็บภาษี” พากันรังควาญชาวบ้านที่รักสงบและไม่เหลืออะไรจะให้พวกเขาขูดรีด รวมทั้งเทศกาลแห่งการเริ่มต้นใหม่อันยิ่งใหญ่ที่ค่อยๆ เสื่อมถอยลงไปทุกปี

แต่ยอดนักรบอย่างหวู่คงและอาจารย์ยีพร้อมแล้ว พวกเขาเคียงบ่าเคียงไหล่ท่องตะลุยไปทั่วดินแดนปฐมภูมิร่วมกัน มุ่งมั่นที่จะต่อสู้กับความอยุติธรรมและความเกลียดชังที่พานพบทุกเมื่อ