WARWICK

Warwick คือสัตว์ประหลาดกระหายเลือดที่ออกล่าตามซอกซอยสีเทาแห่ง Zaun การทดลองที่สร้างความเจ็บปวดทั้งกายและใจทำให้ร่างของเขาเปลี่ยนไป ร่างนั้นถูกหลอมรวมเข้ากับระบบถังและเครื่องสูบที่ซับซ้อน ระบบเครื่องจักรดังกล่าวทำให้ความเดือดดาลพุ่งพร่านอยู่ในเลือด เขาจะปรากฏตัวออกมาจากเงามืดแล้วออกล่าอาชญากรที่ก่อความไม่สงบในเมือง จมูกของ Warwick ไวต่อกลิ่นเลือด และกลิ่นของมันก็ทำให้เขาคลุ้มคลั่ง ใครก็ตามที่ทิ้งรอยเลือดเอาไว้ จะหนีไปไหนไม่รอดอย่างแน่นอน

slotxo

แม้หลายคนจะมองว่า Warwick เป็นเพียงสัตว์ป่า ทว่าลึกลงไปภายใต้ความขุ่นเคียงนั้นคือจิตใจของชายคนหนึ่ง… ชายผู้เป็นนักเลงอันธพาลที่ทิ้งดาบของตนลงแล้วหันไปใช้ชีวิตที่ดีกว่าโดยใช้ชื่อใหม่ แต่ไม่ว่าจะใช้ความพยายามมากแค่ไหน ก็ไม่อาจหนีตราบาปในอดีตของตนได้

ความทรงจำของช่วงเวลาดังกล่าวแว่บเข้ามาในความคิดของ Warwick อยู่หลายครั้งก่อนจะเลือนลางหายไปอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ความทรงจำดังกล่าวถูกแทนที่ด้วยความทรงจำในช่วงเวลาที่เขาถูกรัดไว้บนโต๊ะในห้องทดลองของ Singed ความทรงจำนั้นปรากฏอยู่เรื่อยๆ และเผยให้เห็นใบหน้าของนักเคมีเสียสติซึ่งปรากฏอยู่เหนือร่างของเขา

โลกของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด Warwick จำไม่ได้เลยว่า Singed ได้คว้าตัวเขาไว้ได้ยังไง… เขาพยายามจะนึกถึงช่วงเวลาก่อนที่ความทุกข์ทรมานจะเริ่มขึ้น Singed ค่อยๆ ติดตั้งเครื่องสูบและสายยางเพื่อฉีดสารเคมีเข้าไปในเลือดของ Warwick เขาพยายามทำสิ่งที่นักเล่นแร่แปรธาตุพยายามจะทำเสมอมา นั่นคือ การแปรสภาพสิ่งมีชีวิต

Singed เผยให้เห็นธรรมชาติที่แท้จริงของผู้รับการแปรสภาพ นั่นคือ สัตว์ป่าอันตรายที่ซ่อนอยู่ข้างใน “คนดี”

สารเคมีที่ถูกสูบฉีดเข้าไปในเส้นเลือดของ Warwick ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพความสามารถในการเยียวยาของร่างกาย ช่วยให้ Singed ค่อยๆแปรสภาพชายคนนั้นได้โดยอาศัยความเจ็บปวด เมื่อมือของเขาได้รับความเสียหายในระหว่างที่ทำการทดลอง Singed ก็สามารถต่อมันเข้ากับร่างกายของเขาได้อีกครั้ง โดยเสริมกรงเล็บกรีดลมอันทรงพลัง และทำให้ Warwick มีโอกาสมากขึ้นที่จะเผยศักยภาพที่แท้จริงของเขาออกมา

มีถังสารเคมีใบหนึ่งถูกติดตั้งไว้ที่หลังของ Warwick และผนวกเข้ากับระบบประสาทของเขา เมื่อไรก็ตามที่เขารู้สึกโกรธเคือง เกลียด หรือกลัว ถังใบนั้นก็จะฉีดของเหลวซึ่งกระตุ้นอารมณ์เดือดดาลให้ลึกลงไปในเส้นเลือดของเขา ปลุกสัตว์ประหลาดที่หลับไหลอยู่ภายในให้ตื่นขึ้นมาอย่างเต็มที่

เขาจำต้องทนการถูกมีดผ่าตัดของนักเคมีผู้เสียสติคนนั้น ทุกครั้งที่มีดกรีดลงบนร่างของตน Singed จะบอกเขาว่าความเจ็บปวดเป็นสิ่งจำเป็น ความรู้สึกดังกล่าวเป็น “ตัวกระตุ้นที่ดีเยี่ยม” ที่ช่วยแปรสภาพ Warwick แม้ว่าสารเคมีเหล่านั้นจะช่วยให้ร่างกายของ Warwick รักษาตัวเองจากความเสียหายทางกายภาพส่วนใหญ่ได้ แต่ความทุกข์ทรมานที่ไม่จบไม่สิ้นก็ทำให้จิตใจของเขาแตกเป็นเสี่ยงๆ

Warwick พยายามจะนึกถึงความทรงจำในอดีต… สิ่งเดียวที่เขาเห็นคือเลือด แต่แล้วก็ได้ยินเสียงเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่งกรีดร้อง เธอกล่าวอะไรบางอย่างที่เขาไม่เข้าใจ มันฟังดูเหมือนชื่อ

เขาลืมชื่อของตัวเองไปแล้ว เขารู้สึกว่าเป็นแบบนั้นก็ดีแล้ว

ในไม่ช้า ความเจ็บปวดก็เอาชนะความคิดอื่นๆ ทั้งหมด เลือดคือสิ่งเดียวที่หลงเหลืออยู่

แม้ว่าร่างกายและจิตใจของเขาจะได้รับความทุกข์ทรมานหลังจากโดนเลื่อยมาหลายสัปดาห์ จนในที่สุด Warwick ก็ต่อต้านสารเคมีที่แปรสภาพร่างกายของเขา สารพิษเล็ดออกจากดวงตาของเขาแทนน้ำตา เขาไอออกมาเป็นเสมหะที่มีฤทธิ์กัดกร่อนร้อนผ่าวซึ่งอยู่ในอกก่อนที่เสมหะนั้นจะกัดกร่อนรูตื้นๆ บนพื้นของห้องทดลอง ร่างของ Warwick ถูกตรึงอยู่บนโต๊ะเหล็กเย็น เขาดิ้นพรวดพราดอยู่หลายชั่วโมงจนในที่สุดร่างกายของเขาก็หยุดทำงาน

หลังจากที่ผู้รับการทดลองเสียชีวิตลงอย่างเหนือความคาดหมาย Singed ก็ได้ทิ้งศพลงในหลุมฝังศพลึกลงไปในบ่อเก็บของเสียของ Zaun ก่อนจะตัดสินใจทำการทดลองอื่นต่อ

แต่ความตายกลับกลายเป็นตัวกระตุ้นที่ยอดเยี่ยมที่สุดที่จำเป็นสำหรับการแปรสภาพร่างกายของ Warwick เมื่อร่างนั้นเย็นลงบนกองศพ สารเคมีจึงออกฤทธิ์ทำงานได้เต็มที่ ถังที่หลังของเขาเริ่มสูบสารเคมีเข้าเส้นเลือดอีกครั้ง

ร่างของเขาบิดเบี้ยวไปอย่างไม่เป็นธรรมชาติ กระดูกโค้งงอจนแตก ฟันงอก เส้นเอ็นฉีก จากนั้นจึงปรากฏแสงเรืองเยียวยาส่วนต่างๆ ของร่างกาย อวัยวะส่วนที่เสียหายถูกแทนที่ด้วยอวัยวะใหม่และทรงพลัง เมื่อหัวใจของเขาเริ่มเต้นขึ้นอีกครั้งหนึ่ง คนที่ Warwick เคยเป็น ชีวิตที่เขาเคยมีนั้นไม่มีอีกต่อไป กลับกลายเป็นบางสิ่งที่ไม่มีใครเคยรู้จัก

เขาตื่นขึ้นมาพร้อมกับความหิวโหย ร่างกายทุกส่วนเจ็บปวดไปหมด มีเพียงสิ่งเดียวเท่านั้นที่สำคัญ

เขาต้องการเลือด

อันดับแรก ก็พลิกกองศพดื่มเลือดของสแครปเปอร์ใกล้ๆนั้นในบ่อเก็บของเสีย จากนั้นก็นักบวชสาวในกลุ่มผู้มีวิวัฒนาการอันรุ่งโรจน์ซึ่งออกค้นหาสมาชิกในกลุ่มของเธอ และก็แอ็พเพร็นต้าชาว Piltover ที่เดินทางโดยใช้ทางลัด และพ่อค้าหน้าหล่อที่เดินทางเลี่ยงอันธพาล และก็พ่อค้าวิสกี้ ผู้เก็บบันทึกประวัติ และคนไร้ค่า…

เขาสร้างรังขึ้นไม่ไกลจากสถานที่ที่ฝังอยู่ ในเบื้องลึกของจิตใจที่กลายเป็นจิตใจของสัตว์ไปแล้ว เขายังคงไล่ฆ่าต่อไป โดยไม่สนใจว่าใครจะหลุดเข้ามาโดนกรงเล็บของเขาบ้าง ตราบใดที่ยังมีเลือดหยดลงจากฟันที่แหลมคม สิ่งที่เขารับรู้ได้ก็มีแต่เพียงเลือดที่เปื้อนปาก ความหิวโหยทำให้เขาไม่รู้สึกถึงความกังวลใจของเหยื่อคนใดก็ตาม

กระนั้น แม้ว่าจะกลายเป็นสัตว์ป่า แต่ภาพความทรงจำในอดีตก็เริ่มจะหลอกหลอนเขา Warwick มองเห็นชายมีเคราปรากฏขึ้นในสายตาของขอทานคนหนึ่งเมื่อกำลังขย้ำคอของเขา ชายที่ปรากฏอยู่นั้นดูหม่นหมอง หน้าตาดูคุ้นๆ มีรอยแผลเป็นอยู่บนแขน บางครั้งเมื่อออกล่ากรรมกรที่พลัดหลงจากกลุ่มในตรอกซอยมืดๆ จะมีภาพใบมีดเก่าซึ่งเต็มไปด้วยเลือดปรากฏขึ้นมา เลือดไหลจากใบมีดนั้นไปยังมือของเขา และจากมือของเขาก็ไหลไปยังทุกสิ่งที่เขาสัมผัส บางครั้ง เขาก็จำเด็กผู้หญิงขึ้นมาได้อีกครั้ง

แต่ก็ยังมีเลือดอยู่

เขาตระหนักได้ว่าชีวิตทั้งชีวิตของตนยังอยู่ตรงนั้น และไม่ว่าจะทำอะไรก็ไม่สามารถลบเลือนความทรงจำนั้นไปได้ เขาได้ทิ้งรอยแผลเป็นเอาไว้มากมายเสียจนแม้ว่าจะจำอดีตของตัวเองไม่ได้ ชาวเมืองก็จะจำได้ เมื่อเขามองเข้าไปในดวงตาของพวกอาชญากรใน Zaun ไม่ว่าจะหัวหน้ากลุ่มอันธพาล ฆาตกร หรือโจร เขาก็มองเห็นตัวเอง ถังบนหลังสูบฉีดความโกรธเข้าไปในร่างกายของเขา กรงเล็บของเขาฉีกนิ้วของชายคนนั้น

เขาล่าเหยื่อ

Warwick ไม่รู้สึกยินดีกับการฆ่าโดยไม่เลือกหน้าอีกต่อไป ในตอนนี้เขาจะตามผู้ที่กลิ่นคาวเลือด เหมือนอย่างที่ตัวเขามีกลิ่นคาวเลือดในวันที่เขาถูกลากที่หน้าบ้านของ Singed

เขายังสงสัยว่านี่คือสิ่งที่เขาต้องการจริงๆ หรือไม่ เขาจำรายละเอียดไม่ได้ แต่ก็จำเรื่องราวต่างๆ ได้มากพอ มากพอที่จะรู้ว่า Singed คิดถูกเสมอมา การเป็นคนดีคือการเสแสร้ง ก่อนที่การทดลองจะทำให้ทุกอย่างพังพินาศลงจนเผยให้เห็นความจริง

เขาคือ Warwick เขาคือนักฆ่า

และก็มีนักฆ่าจำนวนอีกมากที่เขาต้องล่า